بود و پولى هم كه از مشترى مىگرفتم ، گاهى بابت كارى بود كه سال بعد انجام مىدادم و گاهى بابت كارى بود كه در ضمن چند سال انجام شده بود و نمىتوانستم جزء درآمدهاى آن سال به حساب آورم ، لذا به ترتيب زير خمس را محاسبه نمودهام :
الف . پس از پايان هر كار ، سود خالص آن كار را محاسبه كردهام ؛ فرضاً سود خالص كار ، 000 / 70 تومان محاسبه مىگرديد كه اين پول ، ضمن دريافت و پرداختهاى چندين سال به اين نتيجه رسيده است و ممكن است فرضاً آخرين دريافتى در سال 58 بوده باشد .
ب . نحوهء انجام كار را بررسى مىكردم ؛ مثلًا 40 درصد كار در سال 56 و 60 درصد آن در سال 57 انجام شده بود .
ج . بدون در نظر گرفتن تاريخ دريافت و پرداختها ، 40 درصد سود را جزء درآمد سال 56 و 60 درصد را جزء درآمد سال 57 محاسبه نمودهام .
آيا اين روش محاسبه درست است ؟ و اگرنه ، چگونه بايد محاسبه نمايم ؟
علت آنكه بر اين اساس نتوانستم خمس را حساب كنم اين است كه مشخص نيست كه چه مقدار از دريافتى هر سال ، جزء درآمد است و چقدر از آن ، بدهى به صاحب كار بابت كارهايى است كه در سال بعد بايد براى وى انجام داد .
بسمه تعالى ، دريافتى هر سال ، جزء درآمد همان سال محسوب مىشود و سود آن در زايد بر مؤونه خمس دارد .
[ سؤال 3957 ]
2 . در سال 1356 مبلغ 140 هزار تومان دريافتى و 60 هزار تومان مخارج ساختمان بوده ، بنابراين 80 هزار تومان باقيمانده است كه اين 80 هزار تومان را به عنوان درآمد سال 1356 نمىتوان محاسبه نمود ، زيرا از اين مبلغ مقدارى بابت درآمد است ، ولى بقيه بابت مخارجى است كه براى ساختمان وى در سال بعد انجام خواهد شد و به عنوان بدهى من به صاحبكار محسوب مىشود . از طرف ديگر همانطور كه ملاحظه
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 60
مساهمون: السيد الخميني
ص٦٠