بر روان پاك شهيدان راه حق و حقيقت كه آزادى خويش را مرهون ايثار و از خودگذشتگى آنها مىدانم . چون در رابطه با كارم مسألهاى شرعى پيش آمده است با شما مشورت مىكنم ، خواهشمندم شخصاً راهنمايى فرماييد .
اينجانب يكى از خدمتگزاران و عضو پرسنل بنياد مستضعفان شهرضا ، نظر به اينكه محل تولدم در قريهء اسفرجان 50 كيلومترى شهرضا مىباشد ، حاليه ماه مبارك رمضان را قصد نموده و روزه و نماز را به صورت كامل انجام مىدهم ، لذا چون كار بنياد به صورتى است كه مىبايست همه روزه و يا بعضى از اوقات به اطراف ( بيش از حد ترخص ) بروم ، مراتب ذيل را معروض مىدارم :
1 . نتيجهء نماز و روزهام چگونه است و آيا قصد شكسته مىشود يا نه ؟
بسمه تعالى ، اگر هنگام قصد اقامت توجه داشتيد كه در ضمن ده روز ، بيش از يكى دو ساعت از محل اقامت خارج مىشويد قصد اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است .
2 . غير از ماه مبارك رمضان كه همه روزه يا هفتهاى يكى دو روز به زادگاه اصلى خودم مىروم ، نماز و روزهام به چه صورت است ؟
بسمه تعالى ، در فرض مرقوم ، در محل كار و بين راه حكم مسافر داريد .
3 . آيا محل كار ( بنياد مستضعفان شهرضا ) كه مدت دو سال و نيم در آنجا مشغول هستم جزء وطن دوم محسوب مىشود يا نه ؟
بسمه تعالى ، بدون قصد زندگى دائمى ، وطن محسوب نمىشود .
[ سؤال 3002 ] 184 - 2328
3 . آيا آوارگانى كه در شهرى سكنا دارند يا دانش آموزانى كه در تهران براى كسب دانش رفتهاند و قصد اقامت كردهاند و هر روز صبح بايد به مدرسه بروند و بين منزل و محل كار و مدرسه آنها بيش از حد ترخص باشد و صبح كه بايد بروند و ظهر يا قبل از ظهر به مقدار كمى به منزل اقامت مىرسند ، آيا نماز اينگونه اشخاص قصر است يا تمام ؟ و روزه چطور ؟
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٢٠