تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١

س : 28

- زنى با شوهر خود مرافعه داشته و در عراق در محكمهء دولتى شوهرش او را با رضايت خود طلاق داده ، ولى محكمهء دولتى معمولا به شرائط إجراء صيغهء طلاق توجّه نمىكند ( بخصوص حضور عدلين در مجلس طلاق ) آيا اين طلاق درست است ؟ و در صورتى كه درست نباشد تكليف اين زن چيست ؟ با توجّه به اينكه به هيچ وجهى دسترسى به شوهرش ندارد ؟ آيا حاكم شرع مىتواند از طرف شوهر حسبة طلاق بدهد ؟

ج

- طلاق واقع شده از طرف شوهر و با إذن او محكوم به صحّت است ، مگر آنكه زوجه يقين كند كه طلاق در حضور عدلين واقع نشده . و در موردى كه طلاق محكوم به بطلان باشد اگر دسترسى به شوهر ندارد و نمىتواند صبر كند به حاكم شرع مراجعه نمايد .

س 29

- شخصى مدّتى به واسطهء ناراحتى كه داشته شبها به وسيلهء خوردن قرص مقدارى استراحت مىكرده ، در همين حالت و با همين ناراحتيها عيال خود را طلاق داده ، ولى فعلا به حالت طبيعى برگشته و قصد رجوع به عيال خود را دارد . آيا طلاق در آن شرائط صحيح بوده و مجدّدا بايد عقد ازدواج بخواند يا طلاق باطل بوده و احتياج به عقد جديد ندارد ؟

ج

- طلاق اگر از روى قصد و اختيار و در حضور دو شاهد عادل با مراعات سائر شرائط مقرّره انجام گرفته محكوم به صحّت است و گرنه أثر ندارد .
استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 321 | السيد الخميني