زمان حيات خود در راه آن حضرت مخارجى را متحمّل گرديده . . . تا اين كه از دنيا رفت هم اكنون در وصيّت نامهاش در حالى كه نوشته 1 / 3 ماترك اين جانب متعلّق به حضرت ابو الفضل ( عليه السلام ) است ، اضافه كرده موادى و موارد ديگرى را از مابقى ماترك برداشته و خرج كنند ، از طرفى بين ورثه ، صغار هم وجود دارد .
با توجه به تعهّدى كه ايشان با حضرت عباس ( ع ) داشته ، آيا بايد آن حضرت را فعلا به عنوان يك مالك بشناسيم ؟ و بايد 3 / 1 ما ترك را جدا كرده و باقيماندهء آن را مجدّدا تثليث كرده و به ساير مواد وصيّت عمل كرده و دو ثلث آن را كما فرضه اللّه تقسيم كنيم ؟ و يا سهمى را كه در راه آن حضرت بايد مصرف شود جداى از كل ماترك ندانيم تا در نتيجه 3 / 1 مال متعلّق به آن حضرت باشد و عمل به ساير مواد وصيّت نفوذ نداشته باشد ، مگر به اذن كبار از ورثه آن هم نسبت به سهم خود ؟ مستدعى است نظر مبارك را بيان فرماييد .
ج
- در مورد سؤال ، وصيّت از ثلث برداشته مىشود و با فرض اين كه ترتيب در وصيّت هست ، وصيّت دوّم كه زائد بر ثلث است نافذ نيست .
س 46
- زنى وصيّت نموده است : « ثروتى كه از پسرم به من مىرسد - يك ششم - با توجه به اين كه من در منزل شخصى ايشان از روز اوّل بودهام و تمامى زحمات من بر فرزندان او ( كه نوههاى من مىباشند ) بوده ، تقاضا مىكنم كه بعد از مرگ من ، ثروتم را بين دو نوهء پسرى و يك فرزند خودم تقسيم نماييد » .
بفرماييد آيا اين وصيّت از نظر شرع مقدّس نافذ مىباشد يا نه ؟