س 40
- اين جانب داراى چند فرزند مىباشم كه جز يكى - پسر هفتساله - همگى بزرگ بوده و صاحب زندگى و همسر مىباشند و چون خودم مريض احوال هستم و سنّى از من گذشته است وصيّت نمودهام كه منزل مسكونىام را بعد از خودم به پسر هفتسالهام واگذار نمايند ، امّا اولادهاى بزرگتر مانع از اين كار مىشوند و مىگويند كه بيشتر از ثلث مالم را حق ندارم كه به پسر كوچكم واگذار نمايم ؛ لطفا بفرماييد كه آيا شرعا من مىتوانم اين منزل را به پسر كوچكم واگذار نمايم ؟
ج
- وصيّت در ثلث نافذ است ولى اگر در زمان حيات خود تمام آنچه را مىخواهى به كسى ببخشى نافذ [ است ] ، و مانع ندارد .
س 41
- شخصى فوت كرده و در وصيّت نامهاش - كه حدود دو سال قبل از فوتش تنظيم نموده است - نوشته كه مبلغ صد و بيست هزار تومان بابت سهم امام و سهم سادات و ردّ مظالم بدهكار است ؛ ولى همسرش مىگويد كه شخص موصى حدود 4 ماه قبل از فوتش گفته كه پنجاه هزار تومان بدهكار است ، ضمنا يك ماه قبل از وفاتش در قم به محضر شريف شما مشرّف و مبلغى را تقديم نموده است ولى اوّلا : معلوم نيست چه مبلغى تقديم كرده ، و ثانيا : نظر به اين كه وى روحانى بود محتمل است آنچه خدمت شما داده ، از مردم باشد .
با توجّه به نكات فوق ، چه مقدار از ماترك وى را بابت وجوهات شرعيّه بايد جدا كرد ؟