س 520
- آيا شخصى كه عدالت ظاهرى دارد ولى بنا به گفتهء خود او بعضى مواقع گناه كبيره از وى سر مىزند - ولى قرائت حمد و سورهء نماز وى از ديگران صحيحتر است - براى برقرارى جماعت مىتواند امام جماعت شود ؟
ج
- كسى كه گناه كبيره انجام مىدهد عادل نيست و نمىتوانند به او اقتدا نمايند .
س 521
- طلابى كه براى تبليغ ، مدام به جبهههاى جنگ يا شهرها و روستاها مىروند - با اينكه خود را عادل نمىدانند - به آنها اصرار مىكنند كه امام جماعت شوند و [ آنها ] مىگويند [ اگر قبول كنيم ] موجب تقويت اسلام و نيرو بخشيدن به رزمندگان و كشاندن مردم به مساجد و بزرگ داشت شعائر اسلامى است ، و اگر قبول نكنيم موجب دل سردى و بدبينى آنها به اسلام و روحانيّت مىشود در اين مورد آيا اجازهء قبول امام جماعت يا كارهائى كه عدالت در آن شرط است را مىدهيد يا نه ؟
ج
- اگر در نظر مأمومين امام جماعت عادل است اقتداء صحيح است و گرنه باطل است .
س 522
- آيا در مواردى كه انسان امام جماعت را نمىشناسد و از عدالت يا فسق او اطلاعى ندارد اقتداء صحيح است ؟ و آنچه براى اثبات عدالت كفايت مىكند چيست ؟
ج
- بدون احراز عدالت ، جماعت صحيح نيست و در احراز عدالت حسن ظاهر كفايت مىكند .