على الأقوى صفت عدالت با ارتكاب گناه صغيره زائل مىشود ، در حالى كه در قسمت شرائط مفتى و قاضى احتياط واجب شده است . لطفا توضيح دهيد .
ج
- احتياط است .
س 517
- اگر فردى را بشناسيم كه قبلا گناه كبيرهاى مرتكب شده و اكنون واقعا نادم و متديّن و پايبند به مسائل شرعى شده و گناه كبيره انجام نمىدهد ، آيا به چنين شخصى مىتوان اقتدا نمود ؟
ج
- اگر احراز كنيد كه عادل شده است اشكال ندارد .
س 518
- كسى اين مطلب را مىداند كه عدالت در امام جماعت شرط است ، ليكن نمىداند فلان عمل ( كه در حقيقت مسقط عدالت است ) مسقط عدالت است يا نه ؛ مدتى بعد معلوم شد كه آن فعل مسقط عدالت بوده ، نمازهايى كه تا كنون خوانده صحيح است يا خير ؟
ج
- اگر احراز عدالت امام با يقين به صدور عمل مذكور از او ، از اين جهت باشد كه جاهل به معناى عدالت است جماعت او صحيح نيست و چنانچه جاهل مقصّر باشد بايد احتياطا نماز را اعاده كند .
س 519
- در نمازهاى جماعت كه شرط اساسى آن عادل بودن امام جماعت است اگر در جبههها به امامت يكى از برادران برپا شود تكليف چيست ؟
ج
- اگر كسانى كه اقتدا مىكنند امام جماعت را عادل مىدانند اقتدا صحيح است .