پس از ماه مبارك رمضان متوجه شدم كه تحقيقاتم درست نبوده و مسافت فوق بيش از هشت فرسخ شرعى بوده ؛ فتواى حضرت امام در اين مورد چيست ؟
ج
- بايد نماز و روزها را قضا كنيد .
س 193
- اين جانب از سال 1354 ، يك سال در شيراز و چند سال هم در تهران تحصيل كردهام ؛ با توجه به اين كه حد اقل براى چهار سال در تهران خواهم بود و به علّت روشن نبودن مسألهء « وطن دوّم » ، به گمان اين كه تهران وطن دوم محسوب مىشود ، نماز و روزهء خود را مانند وطن بجا مىآوردم ، در ضمن نمىدانم در مدت يك سالى كه در شيراز بودهام ، آيا نماز و روزه را مطابق احكام مربوط به مسافر انجام دادهام يا به طريق وطن دوّم ، تكليف چيست ؟
ج
- اگر اعمالى كه انجام دادهايد بر خلاف وظيفه بوده بايد قضا نمائيد و در شيراز حكم مسافر داريد . ولى در فرض مسأله قضا واجب نيست .
س 194
- اين جانب به علّت اين كه تا دو سال خود را « دائم السفر » مىدانستم نمازها را تمام مىخواندم و روزهها را نيز مىگرفتم ، اكنون بعد از 2 سال فهميدهام كه اشتباه كرده و در اين دو سال حكم مسافر را داشتهام ، تكليف چيست ؟
ج
- در فرض سؤال قضا واجب است .
س 195
- من قبلا مقلّد آيت اللّه بروجردى ( ره ) بودم ، وضعيت شغليم طورى است كه طبق فتواى جنابعالى حكم مسافر را دارم ، در سال 49 به حضرتعالى عدول نموده و بيش از يك ماه به احكام مسافر عمل كردم و نمازها و روزههاى