تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨

ج

- آنچه بر خلاف فتوى عمل شده و معلوم است بايد قضا شود .

س 190

- اين جانب از سال 1353 تا 1356 ، تقريبا به مدّت سه سال در تهران ( براى تحصيل ) اقامت داشته‌ام ، امّا با توجه به عدم آگاهى از فتواى حضرت امام مبنى بر قصر نماز مسافر در شهرهاى كبيره ، اين جانب با قصد ده روز اقامت ، كليهء نمازهاى خود را تمام خوانده‌ام ، خواهشمند است تكليف مرا روشن نماييد .

ج

- نمازهايى كه بر خلاف وظيفه عمل كرده‌ايد بايد قضا شوند ، بلى اگر در وقتى نماز خوانده‌ايد كه تهران كبيره نبوده يا شك داريد ، قضا لازم نيست .

س 191

- اگر كسى نمىدانسته كه نمازش را بايد چهار ركعتى بخواند و دو ركعتى خوانده و يا به جاى دو ركعتى چهار ركعتى خوانده ( مثلا به اين دليل كه از مسألهء بلاد كبيره مطلع نبوده است ) آيا قضاى نمازها بر وى واجب است ؟ در صورتى كه قبلا مقلّد مرجع ديگرى بوده چطور ؟

ج

- در فرض مسأله بايد قضا نمايد مگر آنكه طبق تقليد صحيح عمل شده باشد .

س 192

- اين جانب در ماه مبارك رمضان با توجه به تحقيقى كه كردم ، يقين حاصل كردم كه مسافت رفت و برگشت منزل تا محل كار كمتر از هشت فرسخ شرعى است لذا روزه‌هاى خويش را گرفتم و نماز را نيز تمام خواندم