و بيان اين حديث شريف به مسلك اهل معرفت و تطبيق آن با اركان و مقامات نماز به طول انجامد . و ما شايد در بعضى از مقامات اشارهاى به بعض فقرات آن بكنيم . و اگر اين چهار هزار حدّ كه جناب صادق عليه السلام فرمودند از حدود ظاهريه و آداب صوريه بود ، نمىفرمودند : تو يكى از آنها را ادا نمىكنى و وفا نمىنمايى ، زيرا كه معلوم است كه همه كس مىتواند به آداب صوريهء نماز قيام كند . آرى ، قطع علاقه از غير حقّ نمودن و وفود به حضرت او نمودن و بذل مُهجه در راه او كردن و ترك غير و غيريّت يكسره نمودن ، از امورى است كه براى هركس ميسّر نشود جز اهل معارف الهيّه و اولياى كُمَّل و محبّين و مجذوبين ، فطُوبى لَهُمْ ثُمَّ طوبى لَهُمْ « 1 » ، وهَنيئاً لِأربابِ النَّعيمِ نَعيمُهُم « 2 » .
فصل دوم [ وصف نماز سالك و ولىّ كامل ]
بر ارباب معارف الهيّه روشن و واضح است كه انسان سالك تا در سير الى اللَّه و سلوك الى جناب اللَّه است ، نماز و ديگر مناسكش فرق بسيار دارد با ولىّ
هامش
( 1 ) - « خوشا به حال آنان ، باز خوشا به حالشان » . ( اقتباس از بعض احاديث مىباشد . ر . ك : بحار الأنوار ، ج 57 ، ص 228 ، حديث 62 )
( 2 ) - « گوارا باد براى صاحبان نعمت نعمتهاشان » . ( اين مصرع اول از شعرى است كه منسوب به مجنون عامرى مىباشد . هنيئاً لأرباب النعيم نعيمهم / وللعاشق المسكين ما يتجرّع ) .