حكم [ ابقاى آقاى مير حسين موسوى در مقام نخستوزيرى و مخالفت با استعفاى ايشان ]
زمان : 15 شهريور 1367 / 24 محرّم 1409
مكان : تهران ، جماران
موضوع : مخالفت با استعفاى نخست وزير
مخاطب : موسوى ، مير حسين ( نخست وزير )
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
جناب آقاى موسوى ، نخست وزير محترم .
نامهء استعفاى شما باعث تعجب شد .
حق اين بود كه اگر تصميم بدين كار داشتيد ، لا اقل من و يا مسئولين رده بالاى نظام را در جريان مىگذاشتيد .
در زمانى كه مردم حزب اللَّه براى يارى اسلام فرزندان خود را به قربانگاه مىبرند چه وقت گله و استعفا است . شما در سنگر نخستوزيرى ، در چهارچوب اسلام و قانون اساسى ، به خدمت خود ادامه دهيد . « 1 » در صورتى كه نسبت به بعضى از وزرا به توافق نمىرسيد ، چون گذشته عمل مىشود . اين حق قانونى مجلس است كه به هر وزيرى كه مايل بود رأى دهد .
تعزيرات از اين پس در اختيار مجمع تشخيص مصلحت است ، كه اگر صلاح بداند به هر ميزان كه مايل باشد در اختيار دولت قرار خواهد داد .
هامش
( 1 ) - آقاى مير حسين موسوى كه يكى از كارگزاران امين و مورد علاقه و حمايت امام خمينى در طول دوران تصدى پست نخستوزيرى در حساسترين و دشوارترين مراحل تاريخ بعد از پيروزى انقلاب اسلامى بود ، پس از دريافت نظر امام خمينى طى نامهاى استعفاى خويش را پس گرفت . متن نامهء ايشان بدين قرار است : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم . محضر مبارك مقام رهبرى ، حضرت امام خمينى - مد ظله العالى - ضمن تقديم سلام و تحيات ، پيام پدرانه و هشدار دهندهء حضرت عالى را به گوش جان شنيدم . اين جانب عزت و مصلحت را در تبعيت از مقام معظم رهبرى مىدانم و استعفاى خود را كه با انگيزهء دلسوزى براى اسلام و انقلاب و مصلحت كشور تقديم نموده بودم ، پس مىگيرم . مسائل و مواردى كه چارهجويى آنها را به مصلحت كشور مىدانم ، حضوراً عرض مىكنم و در هر حال مطيع امر رهبرى به عنوان يك مريد و مقلد بوده و هستم . مير حسين موسوى ، نخست وزير » .