مىخواستند ببرندشان جنگ ، نمىرفتند . اما امروز وضعى شده است كه داوطلباند .
اشتباهى كه اين غربيها دارند و اين مخالفين ما دارند ، اشتباه اين است كه خيال مىكنند كه وقتى كه كلمهء موشك تو كار آمد ، مردم ايران مىترسند ديگر ؛ بعد چه بشوند . اين موشكها را زدند و كشتند و چه كردند و مردم ايران سر جاى خودشان نشستند و مىخندند به آنها . شما مردم ايران را از موشك نترسانيد ، مردم ايرانى كه شهادت را براى خودشان افتخار مىدانند و بسيارى از اوقاتى كه اينجا مىآيند انسان تعجب مىكند از وضع اينها كه جوانش فوت شده است ، جوانش شهيد شده است ، مىگويد باز هم مىخواهم ، مىخواهم جوان دارم باز [ در راه خدا بدهم ] ، بچهء كوچك را مىگويد اين ان شاء اللَّه ، بزرگ مىشود و شهيد بشود ، يا زنها مىبينيد كه چه وضعى دارند . اينها مردم را ، اين مردمى كه طالب شهادتند از شهادت مىترسانند و اين يك اشتباهى است كه از باب اينكه نمىفهمند ، اصلًا ادراك اين معنا را كه معنويات چى است . امثال صدام و اينها اصلًا نمىفهمند كه مسأله چى است . متوجه اينكه ايران چه وضعى دارد و مردم ايران چه وضعى دارند ، اصلًا متوجه اين نيست . از اين جهت ، خيال مىكند كه اگر موشك انداختند به ايران ، فوراً شكست مىخورند ، اين قويتر مىكند اينها را .
عمده اين است كه ما توجه داشته باشيم به اينكه حفظ كنيم ايمان خودمان را و وحدت خودمان را . اگر اين راه حفظ شد ، هيچ چيز ديگر ترس ندارد . موشك بيايد ، چه مىدانم هر كى مىخواهد بيايد ، امريكا بيايد ، شوروى بيايد ، هر كى مىخواهد بيايد البته اين نكته از ذهن مردم ما خارج نمىشود كه وقتى ببينند كه آنهايى كه كمك مىكنند به صدام براى اين شرارتهايش ، اين از ذهن مردم ما خارج نمىشود ، توجه به آن دارند . و آنهايى كه مىخواهند منافع خودشان محفوظ بشود بايد توجه به اين داشته باشند كه منافعشان محفوظ اگر بخواهد باشد ، بايد يك جورى عمل بكنند كه اين طورها نباشد و الّا محفوظ نخواهد ماند . آن كسى كه كمك مىكند ، يا كمك مادى مىكند يا كمك نظامى مىكند ، آنها هم خيال مىكنند كه ما از كمكهاى نظامى آنها ، كمكهاى [ آنها ] مىترسيم ، نه ، ترسى در كار نيست ؛ براى اينكه يك ملتى است كه شهادت طلب است ،
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 496
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٩٦