تداركات جنگى به سلاطين جور روم و ايران تاختند و از كمى ياران به خود ترس راه ندادند . و درود بىپايان بر على بن ابي طالب كه با دژخيمان به صورت مسلمان و مقدسنماهاى بدتر از كفار جنگيد و از هيچ قدرتى نهراسيد . و سلام بر حسين بن على كه با ياران معدود خويش براى برچيدن بساط ظلم غاصبان خلافت بپاخاست و از ناچيز بودن عِده و عُده به خود خيال سازش با ستمگر را راه نداد و كربلا را قتلگاه خود و فرزندان و اصحاب معدودش قرار داد و فرياد « هيهات منّا الذِّلَّةُ » « 1 » اش را به گوش حق طلبان رساند كه در نظر دنياگرايان و ملتپرستان ، آنچه از اين اولياى معظم الهى صادر شده بر خلاف عقل و شرع است . قيام بدون تجهيزات كافى را عقل آنان نمىپسندد و شرع آنان اجازه نمىدهد . و نيز به عقيدهء آنان حركت از كشورى به كشورى ديگر كه داراى حكومت و تشكيلاتى مىباشد ، مخالف با عقل و مليت بوده و بالاخره مخالف با موازين شرعى و الهى است و همچنين صلح با نمروديان و فرعونيان و ملحدان و ستمگران و سازش با ظالمان به صورت مسلمان و با زهدفروشان داغ بر پيشانى ، طريق صواب و عقل و شرع بوده و هست . و با اين انگيزه ، تسليم و سازش با امريكاى جهانخوار و وابستگان به او لزوم عقلى و شرعى دارد و تخلف از آن مخالف شرع و عقل است . و دفاع از ملت مظلوم عراق كه زير چكمهء دژخيمان به جان آمدهاند و فوج فوج علماى عظام و ابرار بىپناه آنان به شهادت مىرسند و زنان و كودكان آنان زير لگدهاى ستمگران مىسوزند و مىميرند و فرياد « يا لَلمسلمين » مىكشند ، بر خلاف عقل و شرع مىباشد ! اين انگيزهء مليگرايى و خلود در ارض « 2 » است كه مصالح مسلمانان را فراموش كرده و دفاع از مصالح مسلمين را در حصار ملت خاص قرار داده و قلم سرخ بر قرآن كريم و احاديث رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - و ائمهء معصومين - عليهم السلام - و سيرهء مستمرهء انبياى عظام و اولياى معظم - عليه السلام - در طول تاريخ كشيده است .
ملت غيور متعهد ايران در آن روزهاى سخت مصيبت بار كه دشمن جنايتكار از زمين
هامش
( 1 ) - « ما را هر گز ذلت و خوارى مباد » ؛ شعار معروف امام حسين ( ع ) كه در جواب درخواست براى بيعت با يزيد فرمود
( 2 ) - انديشهء باطل جاودانه در زمين زيستن .