نامه [ به خانم فاطمه طباطبايى ( اندرزهاى اخلاقى - عرفانى ) ]
زمان : 5 خرداد 1363 / 24 شعبان 1404
مكان : تهران ، جماران
موضوع : اندرزهاى اخلاقى - عرفانى
مخاطب : طباطبايى ، فاطمه « 1 » بسم اللَّه الرحمن الرحيم
فاطى كه ز من نامهء عرفانى خواست * از مورچهاى تخت سليمانى خواست
گويى نشنيده « ما عرفناك » « 2 » از آنك به * جبريل از او نفخهء رحمانى خواست
آخر پس از اصرار ، مرا وادار كردى از آنچه قلبم ناآگاه است و از آن اجنبى هستم طوطى وار چند سطرى بنويسم . و اين در حالى است كه ضعف پيرى آنچه در چنته داشتم - هر چند ناچيز بود - به طاق نسيان سپرده و گرفتارىهاى ناگفتنى و نانوشتنى بر آن اضافه شده و كافى است كه تاريخ اين نوشتار بگويم تا معلوم شود در چه زمانى براى رد نكردن تقاضاى تو شروع نمودم . شنبه 24 شعبان المعظم 1404 - 5 خرداد 1363 - خوانندگان در اين تاريخ ملاحظه كنند اوضاع جهان و ايران را .
از كجا شروع كنم ؟ بهتر آن است از فطرت باشد
فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ
« 3 » در اين جا به فطرت انسانها بسنده كرده ، گرچه اين خاصّهء خلقت است
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ
« 4 » همه گويند :
ما سميعيم و بصيريم و هُشيم * با شما نامحرمان ما خامُشيم
« 5 »
هامش
( 1 ) - همسر آقاى سيد احمد خمينى
( 2 ) - اشاره است به روايتى از رسول اللَّه ( صلى اللَّه عليه و آله ) :
ما عبدناك حق عبادتك و ما عرفناك حق معرفتك .
مرآة العقول 8 : 146
( 3 ) - سورهء روم ، آيهء 30 : « فطرت الهى كه مردم را بر آن آفريد ، آفرينش خدا را دگرگونى نيست »
( 4 ) - سورهء اسراء ، آيهء 44 : « هيچ موجودى نيست جز آن كه او را به پاكى مىستايد ، ولى شما تسبيحشان را نمىفهميد »
( 5 ) - مثنوى معنوى ، دفتر سوم : 433 / 1019 .