حكومت تشكيل بدهد . جنگهايى كه در داخل پيش آوردند آنهايى كه مدعى اسلام بودند و با اسم اسلام با ايشان معارضه كردند ، و با اسم اسلام ، اسلام را كوبيدند و با اسم قرآن كريم ايشان را از مقصد بازداشتند . اگر آن حيلهاى كه معاويه و عمرو عاص به كار برده بودند ، آنهايى كه از طبقه مقدسين باصطلاح بودند مانع نشده بودند از اين كه حضرت امير بشكند آن حيله را و آن حيله شكسته مىشد ، سرنوشت اسلام غير از اين بود كه حالا هست ، نه غير از آن بود كه بعدها بود . شايد قضاياى امام حسن - سلام اللَّه عليه - و آن ابتلائاتى كه او پيدا كرد و قضيهء كربلا پيش نمىآمد . و جرم گناه همهء اين امور به گردن آن مقدسين نهروان بود كه لعنت خدا از ابد تا آخر با آنها باشد . اگر آن روز در خود زمان پيغمبر ابتلائات - گذاشته شده بود - مىگذاشت ، ايشان آن حكومتى كه مىخواهد ، و آن وضعى كه مىخواست پيش بياورد ، پيش مىآمد ، باز هم اين مسائل پيش نمىآمد ، لكن نگذاشتند . يك دسته به اسم اسلام به دشمنى برخاستند ، و يك دسته احمق هم كه در اطراف ايشان بودند باز به اسم قرآن دست ايشان را بستند ، دست امير المؤمنين را . و اين يك تأسفى است كه براى مسلمين تا ابد بايد باشد . اگر از اول آن نحوى كه مىخواست ايشان ، تحقق پيدا كرده بود ، و دنبال او هم حضرت امير آن نحوى كه مىخواست عمل شده بود اين گرفتاريها پيش نمىآمد ، لكن تقديرات الهى اين طور بود . و ما بخواهيم مسائل آنجا را بگوييم ، از مسائل روز خودمان كه شبيه همان مسائل است بازمىمانيم . ما امروز هم گرفتار به همان مسائل هستيم . همان مسائلى كه آنها مبتلا به آن بودند با وضع ديگرى هستيم . دامنهاش ، منتها توسعهاش براى خاطر وضع دنيا عوض شده و بيشتر شده است . آن روز اگر چنانچه حضرت رسول - سلام اللَّه عليه - و حضرت امير - سلام اللَّه عليه - مبتلا بودند به يك نحو محدودى و نگذاشتند صداى آنها برسد ، و همان مقدار كه رسيد مىبينيد كه نورانيتش عالم را گرفته است ، امروز با يك وضع بسيار توسعه دارى ، اسلام مبتلا به آن هست . آنها نگذاشتند كه يك حكومت اسلامى تحقق پيدا بكند ، با اسم اسلام . امروز هم ما مبتلاى به همين معنا هستيم كه با اسم اسلام مىخواهند نگذارند كه
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 409
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٠٩