نظر شما حتماً از اين مرض نجات پيدا نمىكند ، لكن اولًا اينكه دست غيب هم در كار هست كه آن ماوراى نظر امثال ماست و شما هم مأيوس نباشيد . و ثانياً اينكه چه بهتر كه يك مريضى كه از اين دنيا مىخواهد برود با دل خوش از شما برود ، با اميد باشد . اين طور نباشد كه به او گفته بشود تو خوب نمىشوى . همين در زود مردن او و در طولانى شدن مرض او كمك مىكند و با دل افسرده از اين دنيا مىرود . لكن اگر به او اميد داديد ، محبت كرديد ، نوازش كرديد ، خدمت صادقانه كرديد ، با روى خوش خدمت كرديد به اين مريضها كه افسردهاند اكثراً ، اگر اين طور باشد ، بر فرض اينكه از اين دنيا هم برود با يك روح اميدوار و شيرين از اين دنيا مىرود و اين براى شما ارزشمند است خيلى .
توجه پزشكان خارج از كشور به نياز مردم
پزشكها بايد خيلى توجه بكنند به اينكه كارشان بسيار اهميت دارد ، سر و كارتان با جان مردم است و اهميت بسيار دارد ، و بايد همهء دقتهايى كه داريد بكنيد و مع الأسف بسيارى از پزشكهاى ما خارج كشور هستند ، يا از ايران رفتهاند ، يا بودهاند در آنجا و مراجعت نكردند به وطن خودشان ، و اين يكى از مسائلى است كه بايد اين پزشكهايى كه در خارج هستند يك قدرى توجه بكنند كه كشور خودشان احتياج به وجود آنها دارد .
آنها در اين كشور پرورش پيدا كردهاند ، با بودجهء اين كشور تحصيل كردهاند ، خارج رفتهاند و اهل اينجا هستند و مردم به شما حق دارند ، اسلام به شما نظر دارد . اين ملت اسلام است كه الآن در اينجا با آن همه رنجهايى كه به آنها مىدهند و با آن همه مصيبتهايى كه ابرقدرتها براى اينها پيش مىآورد ، اينها در رنج هستند . و شما پزشكانى كه در خارج هستيد ، ما فرض مىكنيم كه شما يك عمر زيادى هم بكنيد و در رفاه هم باشيد ، آخر چه ؟ بهتر نيست كه در خدمت مستمندان باشيد ؟ در خدمت مريضهاى كشور خودتان باشيد ؟ در خدمت اين كشورى كه مظلوم است و تحت ستم بوده است در سالهاى طولانى ، و امروز كه مىخواهد از زير بار ستم شرق و غرب خارج بشود ، همه به او فشار آوردند ، از همه طرف فشار آوردند ، اين فشارها كافى نيست كه