پيام [ به ملت ايران و خانوادههاى معظم شهدا ( تجليل از شهدا ) ]
زمان : 7 آذر 1362 / 22 صفر 1404
مكان : تهران ، جماران
موضوع : تجليل از شهدا
مخاطب : خانوادههاى معظم شهدا ، ايثارگران و ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
اگر جهاد فى سبيل اللَّه و دفاع از حريم قرآن كريم و اسلام عزيز و ميهن اسلامى تا مرز شهادت وظيفهاى الهى و آرمانى انسانى است ، به حمد اللَّه تعالى ملت عظيم الشأن متعهد ايران از طبقات و قشرهاى گوناگون ، زن و مرد و كبير و صغير ، اين وظيفه را در جبههها و پشت جبههها بطور شايسته ايفا نمودهاند و با شهادت و فداكارى از ارزشهاى اسلامى - انسانى خود دفاع شجاعانه نمودهاند . در بين اين شهيدان و اصل به حق و شهيدان زنده « 1 » كه در صفوف مقدم جهاد نام خود را ثبت و گوى سبقت ربودهاند ، جمعى از برادران روحانى هستند كه با همرزمان مجاهد خويش به شهادت يا به مرز آن رسيده و خون پاك خود را مخلوط به خون مطهّر ساير شهدا نمودهاند .
خداوند رحمن به اينان كه موجب سرافرازى روحانيت شدهاند و به همهء شهيدان و جانبازان كه براى ملت و كشور افتخار آفريدند اقامتگاه روحانى و معنوى در جوار كرامت خويش مرحمت فرمايد ؛ و از آن روزىِ خاصى كه در ميهمانى خود براى شهيدان فى سبيل اللَّه « 2 » مقرر فرموده به همه عنايت فرمايد ؛ و به بازماندگان آنان ، خصوصاً مادران و پدران و همسرانشان ، صبر جميل و اجر جزيل مرحمت نمايد ؛ و به امثال من كه وامانده از قافلهايم ، توفيق خدمت دهد .
هامش
( 1 ) - جانبازان انقلاب
( 2 ) - اشاره به آيهء 169 سورهء آل عمران : «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» آنانى را كه در راه خدا كشته شدند مرده مپنداريد ، كه آنان زندههايى هستند كه نزد خدايشان روزى مىخورند .