سخنرانى [ در جمع اعضاى ستاد انقلاب فرهنگى ( تربيت طلاب براى قضاوت ) ]
زمان : صبح 15 شهريور 1362 / 28 ذى القعدة 1403
مكان : تهران ، حسينيه جماران
موضوع : ضرورت تربيت طلّاب جوان براى امر قضاوت و تبليغ
حضار : مهدوى كنى - امامى كاشانى - موسوى تبريزى - مسئولان ، اساتيد و اعضاى جامعة الامام الصادق ( ع ) - اعضاى ستاد انقلاب فرهنگى - اساتيد و طلاب مدرسه شهيد مطهرى - فارغ التحصيلان امور تربيتى و قضايى قم - مسئولان مؤسسه در راه حق و كاركنان هنرستان امير كبير اصفهان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
تبليغات در جدائى حوزهها از امور اجتماعى و سياسى
من بايد تشكر و قدردانى كنم از آقايان فضلايى كه در قم و تهران اشتغال دارند به تعليم و تعلّم . و اميدوارم كه براى آتيهء اسلام همه مفيد و به طور شايسته آنچه كه بايد ، وظيفه آنهاست عمل بفرمايند .
مع الأسف ما هم دانشگاهمان و هم مدارس علوم دينيهمان هر كدام از يك جهتى نواقص زياد داشت و نمىشد . و نمىتوانستند نواقص را رفع كنند . دانشگاه از جهت اينكه اصلًا اساسش اگر هم بر اين نبود كه ايران را به دامن قدرتهاى بزرگ بيندازد ، كم كم به آن قضيه كشيده شد ، و جوانهاى عزيز ما را آن اشخاصى كه مأمور بودند ، به نحوى كه آنها مىخواستند تبليغ و تربيت مىكردند و بعد هم مىفرستادند به خارج ، و آنها رويشان كار مىكردند و بعد هم كه مىآمدند ، بسياريشان اصلًا با ديانت به كلى مخالف بودند ، و بسياريشان هم بودند كه اگر هم مخالف نبودند نمىتوانستند كارى انجام بدهند . در هر صورت دانشگاه وضعش اين بود . مدارس علمى كه ما حالا از آن روى هم رفته تعبير مىكنيم به فيضيه ، آن از جهات ديگر ناقص بود ، آنجا را مستقيماً نيامدند مثل دانشگاه تصرف كنند و نتوانستند بكنند . آنها با همهء سختىها در دوران رضا خان كه سختىها زياد بود ، تحمل كردند و راه خودشان را ادامه دادند و زمان بعد هم همين طور . لكن ما