حضرت امير - سلام اللَّه عليه - بودند و پينه هم در جبينهاشان بود ، به يك همچو اشخاصى هم مهلت مىداد ؟ مهلت براى او جايز بود كه به توطئه گرها مهلت بدهد كه دست و پاى خودشان را جمع كنند و حملهء بالاتر بكنند ؟ ما كه مىشناسيم اينها را ، ما كه حزب بعث را مىشناسيم ، ما كه صدام را مىشناسيم ، ما كه مىدانيم كه او براى اصلاح هيچ وقت دستش را دراز نكرده ، او با اسم اصلاح مىخواهد افساد كند ؛ مىخواهد ما را اغفال كند ، به دنيا هم بگويد كه ببينيد من چه آدم سالمى هستم ، ماه مبارك كه براى روزه است و براى نماز است و براى اطاعت خداست ديگر ما جنگ نكنيم . درياها را ديگر لا اقل چيز نكنيم تا اينكه نفتها را صادر كند و اسلحهها را هم وارد كند و هيچ كه هم مزاحمش نباشد ، و همان بين رمضان اگر خودش را ديد كه قوى است ، حمله كند .
كدام عاقل اين را مىپذيرد ؟ اين ملتى كه جوان داده است ، اعم از اينكه كشته شدند و شهيد شدند يا معلول شدند ، و حالا رسانده است به اينجايى كه طرف مقابل را به عجز و لابه درآورده ، باز اغفال بشود و مهلت بدهد كه شما دست و پايتان را جمع كنيد و حمله كنيد و عربستان درست كنيد و نمىدانم « خوزستان » را « عربستان » كنيد و امثال اينها ؟ بايد ما بيدار باشيم و از اين فريبها بازى نخوريم ، نه از فريب رئيس جمهور امريكا و نه از فريب اينها . آن هم همين حرف را مىزند كه ما مىخواهيم كه ملتهاى دربند را آزاد كنيم و از ملتها هم مىخواهد كه با او همراهى كنند . من نمىدانم ملت ايران با او همراهى كند كه از بندهاى آنها آزاد بشوند ، عراق چيز بكند ، لبنان بكند ، فلسطين بكند ؟ و همه جايى كه شما دست داريد و همه جايى كه شما داريد فساد مىكنيد و همه را دربند كشيديد . از آن ور شوروى نشسته است ، آن هم نظير اين مسائل را مىگويد ، ما براى صلح هست كه خودمان را مجهز مىكنيم . آن يكى هم مىگويد ما براى صلح هست . البته به يك معنا صحيح است براى اينكه ، هر يك از اينها چشمش را هم بگذارد ديگرى او را مىبلعد ؛ اما نبايد ديگر مردم ديگرى ، ملتهاى ديگرى را اغفال كنند و نبايد ما از اين حرفها و فريبها اغفال بشويم .
جنگ در رأس تمام مسائل
ما امروز هم در رأس تمام مسائلمان جنگ است ؛ اگر يك روز غفلت بكنيم حمله