پيام [ به رزمندگان اسلام ( فضيلت جهاد در راه خدا - تجليل از مقام رزمندگان ) ]
زمان : 5 دى 1361 / 10 ربيع الاول 1403
مكان : تهران ، جماران
موضوع : فضيلت جهاد در راه خدا - تجليل از رزمندگان جبهههاى نبرد
مخاطب : فرماندهان نظامى و رزمندگان سپاه ، ارتش ، بسيج ، نيروهاى مردمى ، عشاير و نيروهاى انتظامى
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
إِنّ الْجَهادَ بابٌ مِنْ أَبْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ أَوْلِيائِهِ « 1 »
( عن امير المؤمنين عليه السلام )
اين فضيلت بزرگ در بين فضايل بيشمارى كه براى مجاهدين فى سبيل اللَّه نقل شده بيشتر جلب توجه مىكند . اين واژهها با همان معناى عرفى خود - نه اسرار الهى و عرفانى كه دست ما از آنها كوتاه است - بىشك گفتار و نوشتار بشر عادى از بيان آنها عاجز است .
اين مدال الهى بر بازوان مجاهدان ، چون خورشيد در نزد صاحبان اسرار غيبى و ملكوتى مىدرخشد . مگر اين جلوهء همان خلقت نيست كه ابراهيم خليل الرحمن را مفتخر كرد ؟ و بارقهاى از مقام حبيب اللهى نيست كه در تارك افضل موجودات مىدرخشد ؟ و مگر نازلهء مقام ولىّ اللهى نيست از امير المؤمنين تا خاتم الاوليا كه به آن اولياء اللَّه مشرف شده ؟
اگر هست - كه هست - با چه بيان مىتوان حول آن گرديد ، و با كدام چشم بشرى مىشود اين جلوه را ديد ؟ پس بهتر اينكه من قاصر با تقديم « السلام عليكم يا خاصة اولياء اللَّه » « 2 » دم فرو بندم . و اين كرامت بزرگ براى مجاهدان فى سبيل اللَّه است ، چه شهيد يا پيروز شوند يا نشوند . و براى شهيدان ، فضايل زايد الوصف ديگر است و براى پيروزمندان عزيز فضلى جداگانه . پيروزمندانى چون اين عزيزان شورانگيز ، از فرماندهان عزيز سپاه و ارتش تا ساير مجاهدان ، تا ساير مبارزان و مجاهدان ميدان دفاع و پيشتازان بسيج و كميته
هامش
( 1 ) - « جهاد ، درى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را براى اولياى خاص خويش گشوده است » . نهج البلاغه امام على ( ع ) ، خطبهء 27
( 2 ) - « درود بر شما اى اولياى برگزيدهء خدا » .