گوشهايشان نمىتواند بشنود ، و آن برنامه ، برنامهء اسلام است . اسلامى كه مىگويد كه همه را بايد رفض « 1 » كنيد ، خودتان بايد باشيد . اسلامى كه مىگويد كه اگر كسى با يك جناح از چپ و راست مُوادّه « 2 » داشته باشد ، اين محاربه با خدا دارد . اينها از اين مىترسند . از اين مىترسند كه اين نزاع به جاهاى ديگر برسد و رسيده الحمد للَّه ، و دنبال كنيد كه برسد به همه جا ، درست برسد . دنبال كنيد كه دنيا بفهمد شما چه كرديد و تبليغات زياد خارجيها را خنثى كنيد . الآن سرتاسر ، سرتاسر دنيا تبليغ بر ضد شما مىكنند ، الّا كمى ، كمى هست ملتها با شمايند . هر كس نداى شما را شنيده فهميده شما چه مىگوييد ، با شماست .
آنها هم كه ندايتان را فهميدند و فهميدند هم چه مىگوييد ، لكن اين را مخالف با سلطنت خودشان مىدانند ، مخالف با رئيس جمهور خودشان مىدانند ، مخالف با منافع خودشان مىدانند ، آنها هم با شما دشمناند . ملتهاى ضعيف هر كه حرف شما را شنيده با شما موافق است . اينهايى كه در خارج رفتهاند ، هر جا رفتهاند اينها ، وقتى كه مىآيند مىگويند كه ملتها همه عاشق ايراناند . ايران را مىخواهند . چشم اميد به ايران بستهاند . استقامت كند ملت ما . استقامت كند دانشگاه ما . استقامت كند حوزههاى علمى قديمهء ما . استقامت كنند ارتش و همه چيز ما ؛ ملت ما . كه استقامت اسباب اين مىشود كه ادامه پيدا كند اين نهضت و انقلاب ، و به همه جا سرايت كند . جملهء
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ
در دو جاى قرآن هست . يك جا در سورهء شورى « 3 » يك جا هم در سورهء « هود » . « 4 » لكن پيغمبر اكرم مىفرمايد - كه نقل مىكنند كه - فرموده است :
شَيَّبَتْني سوُرَة هُود لِمَكان . « 5 »
اين آيه ، چرا سورهء هود را گفت ؟ براى اينكه ، سورهء هود يك ذيلى دارد و آن اين است كه :
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ
« 6 » استقامت ، خواسته است كه ملتها مستقيم باشند . كسانى كه به پيغمبر گرايش پيدا
هامش
( 1 ) - رفض ( به فتح را ، و سكون فا ) : واگذاشتن ، ترك كردن ، دور افكندن ، رد كردن
( 2 ) - مواده : دوستى ، محبت ، مهربانى
( 3 ) - سورهء شورى ، چهل و دومين سورهء قرآن مجيد ، داراى 53 آيه و در مكه مكرمه نازل شده است
( 4 ) - سورهء « هود » يازدهمين سورهء قرآن مجيد ، داراى 123 آيه و در مكهء مكرمه نازل شده است
( 5 ) - « سورهء هود به خاطر اين آيهءفَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ، مرا پير كرد »
( 6 ) - سوره هود ، آيهء 112 : «فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ- پس اى رسول ما ، تو چنان كه مأمورى استقامت و پايدارى كن و كسى كه به همراهى تو ، به خدا رجوع كرد ( نيز پايدار باشد ) و هيچ از حدود الهى تجاوز نكنيد ، كه خدا به هر چه شما مىكنيد بصير و داناست » .
اين موضوع در سورهء « شورى » به اين صورت آمده است : «فَلِذلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ- بدين سبب ، اى رسول ، تو همه را به دين اسلام و كلمهء توحيد دعوت كن و چنان كه مأمورى پايدارى كن و پيرو هواى نفس مردم مباش ، و به امت بگو كه من به كتابى كه خدا فرستاده ايمان آوردهام و مأمورم كه ميان شما به عدالت حكم كنم ، خداى يگانه ، پروردگار همهء ما و شماست و پاداش عمل ما بر ما و عمل شما بر شماست و ( پس از تبليغ رسالت ) هيچ حجت و گفتگويى بين ما و شما باقى نيست . خدا ( روز جزا ) ميان ما جمع كند و به سوى او همه بازمىگرديم » .