اينها نمىتوانند با دولت ايران مخالفت كنند ؛ يك مخالفتى كه اثر داشته باشد و ثانياً چرا مخالفت كنند ؟ آخر دو كشور مسلم ، چند كشور مسلم كه در مقابلشان اسرائيل ايستاده و هيچ اعتنا به آنها نمىكند و دارد پيش مىآيد او را رها كردهاند ، آمدهاند سراغ ايران كه فرياد مىزند كه ما اسلام را مىخواهيم ، فرياد مىزند كه بايد اسرائيل از بين برود ، فرياد مىزند كه ما نبايد تحت قدرتها و ابرقدرتها باشيم . اگر اين مسلمين با هم مجتمع بشوند چه قدرتى مىتواند مخالفت با اينها بكند ؟ براى اينكه آنها احتياج به شما دارند ، شما چه احتياجى به آنها داريد ؟ آنها نفت شما را مىخواهند . رگ حيات آن قدرتهاى بزرگ دست مسلمانهاست ، آنها احتياج دارند . خوب ، در عين حالى كه آنها احتياج دارند ، ما چرا بايد تحت فرمان آنها باشيم و نفتمان را هم تقديم كنيم ؟ ساير چيزهاى ديگرمان را تقديم كنيم و همهمان بازار بشويم ، بازار بشويم براى امريكا يا شوروى ؟ اين براى اين است كه ما رشد سياسى نداريم .
خدمتگزارى ، نه فرمانفرمايى
دولتهاى ما توجه ندارند كه اگر با ملتهاى خودشان كنار بيايند آقاييشان بيشتر از آن وقت است كه با ملتها جدا بشوند و يا - فرض كنيد - با امريكا متحد بشوند . اگر اينها با ملتها سازگار باشند ، ملتها كه نمىگويند كه ما حكومت اصلًا نمىخواهيم ، ملتها حكومتى مىخواهند مثل حكومت ايران . الآن ايران كدام قشر است كه بگويد كه ما اين دولت را نمىخواهيم ؟ همه مىخواهند ، از باب اينكه اينها خدمتگزارند ؛ نمىخواهند حكومت كنند به مردم ، مىخواهند خدمتگزارى بكنند . آنها هم اين طورى خودشان را معرفى كنند كه ما حكومت به اين معنى هستيم ؛ خوب يك جمعيتى اداره لازم دارد ، ما مدير اين مسأله هستيم ، نمىخواهيم به شما فرمانفرمايى بكنيم ، ظلم بكنيم ، نمىخواهيم شما را غارت بكنيم . ما همه با هم دوست هستيم . يك دستهمان بيشتر مثلًا وارد مسائل سياسى بودهاند ، آن را مردم انتخاب مىكنند براى اينكه حكومت باشد ، نه اينكه مردم حكومت نمىخواهند . مردم يك حكومت اسلامى و يك حكومت دلسوز براى خودشان