كه خوب اين كشور از خود اين ملت است ديگر و همه هم فرياد مىزنند كه ما مىخواهيم امريكا يا شوروى در اين كشور دخالت نكند . ما مىخواهيم خودمان باشيم و با فقر خودمان بسازيم و انسان شريف حاضر است كه فقير زندگى بكند لكن شريف .
من يك وقتى كه در يك عكسى كه در سالهاى سابق ديدم كه محمد رضا پهلوى مقابل يكى از رؤساى جمهور امريكا ايستاده بود كه الآن اسم او را يادم نيست . « 1 » من ديدم مثل يك عبد ضعيف ايستاده است در مقابل يك قدرتمند ؛ عينك برداشته است اين طور ، و اصلش به او نگاه نمىكند ، نگاهش را به آن طرف انداخته است و اين هم مثل يك بچهء مكتبى مقابل معلم ايستاده است و من اين قدر ناراحت شدم كه وضع ما به اينجا رسيده است كه يك كسى كه دارد به ما حكومت مىكند ، سلطنت مىكند ، در مقابل يك نفر اجنبى كه احتياج دارد به اينجا - يك وقت يك اجنبى بود كه احتياج نداشت - يك اجنبى كه احتياج دارد به اين كشور ، احتياج دارد به سرمايههاى اين كشور ، اين طور بايستد . آن اشخاصى كه بنايشان بر اين است كه تا آخر نوكر امريكا باشند ، آنها البته بايد بروند ؛ اما اشخاص نوعاً اين طور نيستند ، بر فرض اينكه يك انحرافات فكرى داشته باشند . در اين مسأله كه ما نبايد اسير ديگران باشيم ، ما نبايد تحت سلطه امريكا باشيم ، ما نبايد امريكا بيايد دانشگاهمان را درست كند ، امريكا بيايد ارتشمان را درست كند ، و كارهاى ديگرمان را درست كند ، احساس اين معنا را بكنيم ما خودمان كه بايد سر پاى خودمان بايستيم . بايد اين معنا در قلب همهء ما بطور ايمان وارد بشود ؛ مؤمن به اين مطلب باشيم كه خودمان يك كشورى داريم ، كشورمان غنى هم هست ، ديگران به ما محتاج هستند . اين كشور غنى كوشش كند كه خودش سر پاى خودش بايستد ، تصور نكند كه نمىشود . خوب ، اين تصور را اينها در دل بسيارى انداختهاند ، در مغزها اين تصور را انداختهاند كه بدون اتكال به غرب يا شرق نمىشود زندگى كرد - اين تصورى بوده است كه آنها ديكته كردهاند و اينها پخش كردهاند ، تبليغش را كردهاند - نخير ، مىشود ، مىشود همين
هامش
( 1 ) - ليندون جانسون .