سخنرانى [ در جمع گروهى از معلمان مازندران ( مقايسهء نظام اسلامى با رژيم طاغوت ) ]
زمان : قبل از ظهر 7 ارديبهشت 1360 / 22 جمادى الثانى 1401
مكان : تهران ، حسينيّهء جماران
موضوع : مقايسه دولتمردان نظام جمهورى اسلامى با رژيم طاغوت
حضار : اعضاى انجمنهاى اسلامى معلمان استان مازندران ، كاركنان خدمات هليكوپتر و هواپيما ، مديران كل پست و تلگراف و تلفن تهران ، كاركنان آموزش و پرورش ، اهالى لاريجان .
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
اسلامى و مردمى بودن انقلاب ، دو ويژگى مهم آن
اين انقلاب ويژگيهاى بسيار مثبت داشت و دارد . اين انقلاب از باب اينكه يك انقلابى از خود ملت بوده است و مثل انقلابهاى ديگرى [ نبود ] كه اكثراً يا همه ، انقلاب ملت مستقيماً نبوده . بلكه گاهى حزبى در رأس بوده است و انقلاب كرده است و گاهى حكومتى بر حكومت ديگر قيام كرده است ، بر ضد حكومت ديگر و او را سرنگون كرده است . انقلاب ايران نه مثل كودتاهاى دنياست و نه مثل انقلابات دنيا ، يك انقلاب خاص خودش است ؛ انقلابى است از خود ملت با فرياد « اللَّه اكبر » و با فرياد جمهورى اسلامى . اين دو خصوصيت ، كه يكى خود ملت در صحنه حاضر هست و بود و يكى اينكه راه يك راه بود ، يك راه اسلامى ، اين دو خصوصيت و دو ويژگى اسباب آن شد كه بعد از اينكه بر اين قدرتهاى شيطانى كه در ايران هدايت مىشد و همهء قدرتها هم در دنبال آن بودند ، به شكست رسيدند ، اين طور نبود كه ملت كنار برود و بگويد كه ما رژيمى را كنار زديم و حالا اشخاص خاصى بيايند و در صحنه اداره كنند كشور را . خود ملت در همه جا و در همهء ارگانها حاضر بودند و تمام جهات انقلاب جوشيده از متن ملت بود . اين انجمنهاى اسلامى كه در سرتاسر كشور در همه جا تشكيل شد ، اين طور نبود كه يك كسى طرحريزى كرد كه اى ملت بياييد انجمن اسلامى تشكيل بدهيد ، يك دفعه خود ملت