سخنرانى [ در جمع روحانيون دفتر تبليغات حوزههاى علميه ( رسالت روحانيون ) ]
زمان : ظهر 14 اسفند 1359 / 27 ربيع الثانى 1401
مكان : تهران ، جماران
موضوع : توطئههاى استعمارى در انزواى روحانيت - بيان رسالت خطير روحانيون - لزوم وحدت حوزه و دانشگاه
حضار : روحانيون دفتر تبليغات حوزهء علميهء قم و مشهد ، سربازان منقضى خدمت سالهاى 1353 تا 57
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
روحانيون و دخالت در عرصههاى اجتماعى و سياسى
با اينكه وقت كم است و تقريباً گذشته است ، لكن من چند كلمه با شما روحانيون وشما برادران و فرزندان اسلام در ميان مىگذارم .
دستهاى مرموز جهانخواران به وسيلهء اشخاص و گروههايى كه در قشرهاى ملتهاى اسلامى نفوذ كردهاند در طول ساليان دراز يك برنامهاى را انجام دادند . و مع الأسف انجام گرفت ، و ثمرات خبيث خودش را تحويل ملتها داد . و آن اين معنا كه روحانيون بايد در مساجد و در حجرهها و در زاويههاى منزوى باشند ؛ و تمام كار آنها اين است كه پير مردانشان از منزل به مسجد و از مسجد به منزل بروند ، و بر كنار از جامعه و بىتوجه به چيزهايى كه بر جامعه مىگذرد باشند . حتى دخالت در امور اجتماعى و سياسى كشور يك ننگى بود ، و خلاف عدالت و مقام روحانيت ! وظيفهء جوانهاى روحانى هم خزيدن در گوشهء مدارس و حجرههاى مرطوب ، و فقط تحصيل علوم [ بود ] آن هم نه آنچه مربوط به جامعه است و نه آنكه مربوط به سياست جامعه . حتى لباس جُندى جزء چيزهايى حساب مىشد كه اگر روحانى آن لباس را به تن كند از عدالت خارج مىشود ! دخالت در امور سياسى يك وضعى تعبير شده بود كه اين بر خلاف روحانيت است ؛ و فلان آقا كه سياسى است ديگر نبايد در جرگهء روحانيت باشد . اين امرى بود براى منزوى