براى اينكه آتش را خاموش كنيد ، بايد به حَكَميت « 1 » بنشينيد و بايد سرحَدّات را ببينيد ؛ آن طرف را ببينيد ، و اين طرف را ؛ بايد ملتها را ملاحظه كنيد ؛ ملت عراق را ببينيد كه آيا ملت عراق اين حكومت را قبول دارد يا نه ؟ و ملت ايران را هم ببينيد كه آيا ملت ايران اين حكومت را قبول دارد ؟ اين رئيس جمهور را قبول دارد ؟ اين نخست وزير را قبول دارد ؟ اين مجلس را قبول دارد ؟ چنانچه ملتها مقبول بود پيششان اينها ، پس اينها حكومت قانونى هستند . و اگر غير مقبول بود ؛ حكومت غير قانونى هستند . و بايد دنيا حكومت غير قانونى را [ به رسميّت نشناسد ] اگر راست مىگويند كه بايد ملتها حكومت كنند ، اگر صحيح مىگويند كه حقوق بشر بايد مراعات بشود ؛ بايد رجوع كنند به ملتها . و ما حاضريم كه شما بياييد در اينجا رفراندم كنيد و ناظر قرار بدهيد بر رفراندم كه آيا اين حكومت و اين مجلس و اين رئيس جمهور را شما قبول داريد يا قبول نداريد . و با يك ترتيبى هم برويد عراق و بدون سرنيزه ، سرنيزه در كار نباشد ، اختناق در كار نباشد ، آنجا هم يك رفراندم بكنيد ، ببينيد كه آيا ملت عراق هم همان طورى كه ملت ايران مىگويند ، قبول دارند يا نه ؟ اگر ملت ايران حكومت ايران را طرد و رئيس جمهور را و مجلس را طرد كرد ، بايد بگوييد آنها كنار بروند . و بايد ملت خودش عمل بكند . و اگر طرد نكرد ، برويد عراق آنجا هم همين طور رفراندم كنيد و بگوييد كه مردم آيا قبول دارند اين حزب را ، قبول دارند اين مجلس حزبى را ، قبول دارند اين صدام را ، و اين رئيس جمهور به اصطلاح خودشان را ، يا قبول ندارند ؟ اگر قبول دارند ، آن وقت بنشينيد با هم مصالحه كنيد . و اگر آنها هم قبول ندارند ، ما هم قبول نداريم ، هيچ كس قبول ندارد او را ، مگر يك دستهاى كه همراه او هستند ، و مگر امريكا و مگر شوروى [ . . . ]
اگر همين باشد مسأله اجتماعات شما اثرى ندارد و صحبتهاى ما و صحبتهاى شما به جايى نخواهد رسيد . همه بايد تحت بيرق اسلام و تحت پرچم اسلام برويد ، لكن نه به طور شعار ، به طور واقع و به طور حقيقت . اگر به طور حقيقت تحت پرچم اسلام رفتيم ،
هامش
( 1 ) - داورى .