ما خودمان هم شخصيت داريم . ما مىتوانيم كار انجام بدهيم .
تلاش همگانى براى قطع وابستگى
شما ديديد كه قبل از اينكه اين نهضت حاصل بشود و انقلاب ، كم شخصى بود ، كم كسى بود كه احتمال اين را حتى بدهد كه مىشود براى قدرتهاى بزرگ غلبه كرد . آن هم يك ملتى كه همه چيزش وابسته بوده و همه چيزش از آنجا آمده و چيزى ندارد . اين يك مسألهاى بود كه باور كسى نمىآمد . لكن شما ديديد كه وقتى اراده كرديد ، ملت اراده كرد ، دنبالش شد . وقتى ملت بيدار شد كه نبايد اين ابرقدرتها در اينجا حكومت كنند و نبايد وابستگان آنها در اينجا حكومت كنند ، با اينكه كمال قدرت را آنها آن وقت داشتند در عين حال همين سرو پابرهنههاى بازار و كوچه و دانشگاه و جاهاى ديگر قيام كردند و با وحدت كلمه و با بيدارى ، دشمن را از صحنه بيرون كردند . اگر ملت ما در اين طول مدّت اين بيست ، سى سال ، از بيست سال به اين طرف باز همان بودند كه از پاسبان مىترسيدند ، اگر يك وقتى مىخواستند به كلانترى بروند خوفشان بود كه بروند ، از اسم شاه كذا مىترسيدند ، اگر اينها همانها بودند ، نمىتوانستد قيام كنند و اين واقعه را ، اين واقعهء اعجازآميز را به وجود بياورند . اوّل بيدار شدند . با نطق ناطقين ، نويسندگان ، بيدار شدند . يعنى نويسندگان متعهد . بعد كه بيدار شدند اراده كردند . خواستند . دنبال اراده و خواست قيام حاصل شد . و ديديد كه چيزى كه ملت خواست متحقق مىشود . ملت ما خواست كه نظام جائر سلطنتى نباشد و به جاى او يك نظام انسانى - اسلامى باشد . اين را خواست و اين شد . البته نمىگويم كه الآن ما يك نظام اسلامى تمام عيار داريم . لكن اين را مىگويم كه آن نظام جائر كه همه چيز ما را به ديگران فروخت و از بين برد ، آن رفت از بين . و دست آن ابرقدرتها كوتاه شد از مملكت . و ما الآن در اوّل قدم هستيم . و بايد كوشش كنيم ، همهء ملت كوشش كنند ، همهء ملت كوشش كنند ، هر كس در هر جا كه هست كوشش كند . و كوشش اين باشد كه ما بايد وابسته نباشيم . اگر دهقانهاى ما در صحراها و در هر كجا كه هستند اين معنا را بفهمند كه كوشش بايد كرد تا وابسته نبود ، و هر كس وابسته است اسير است و ممكن است كه اسارتش زيادتر بشود . اگر آنها در بيابانها اين