سخنرانى [ در جمع طلاب و دانشجويان ( روز وحدت حوزه و دانشگاه ) ]
زمان : قبل از ظهر 27 آذر 1359 / 10 صفر 1401
مكان : تهران ، جماران
موضوع : اهميت نقش حوزه و دانشگاه و بيان وظايف اين دو نهاد علمى
مناسبت : روز وحدت حوزه و دانشگاه
حضار : مدرسان و طلاب حوزهء علميه قم ، دانشجويان عضو دفتر تحكيم وحدت حوزه و دانشگاه
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
وحدت حوزه و دانشگاه
چه مجلس شورانگيزى است و چه اجتماع مباركى ! يك روز بود كه دانشگاه و حوزههاى علميه نه آنكه از هم جدا بودند ، جَوّى به وجود آورده بودند كه با هم شايد دشمن بودند . نه دانشگاهى تحمل روحانى را داشت و نه روحانى تحمل دانشگاهى . اساس هم اين بود كه دو قشرى را كه با اتحادشان تمام ملت متحد مىشوند از هم جدا نگه دارند ، و با هم مخالفشان كنند تا ملت اتحاد پيدا نكند . به حمد اللَّه در اين نهضت اسلامى ، اين انقلاب اسلامى ، اين تحول بزرگ حاصل شد كه هيچ يك از اين دو طايفه خودشان را از ديگرى ان شاء اللَّه جدا نمىدانند . آن وحشتى كه دانشگاهيها از معمَّم داشتند و آن وحشتى كه معمَّمين از دانشگاهيها داشتهاند ، به اذن خداى تبارك و تعالى مرتفع شد . و حالا شما برادران دانشگاهى و برادران روحانى در كنار هم براى رفع مشكلات و براى به پيروزى رساندن انقلاب مجتمع هستيد .
بىفايده بودن علم بدون تهذيب و تعهّد
دانشگاه و حوزههاى علميه و روحانيون مىتوانند دو مركز باشند براى تمام ترقيات و تمام پيشرفتهاى كشور . و مىتوانند دو مركز باشند براى تمام انحرافات و تمام انحطاطات . از دانشگاه هست كه اشخاص متفكر متعهد بيرون مىآيد . اگر دانشگاه ، دانشگاه باشد ، اگر دانشگاه واقعاً دانشگاه باشد و دانشگاه اسلامى باشد ؛ يعنى در كنار تحصيلات متحقَّق