اين جمهورى اسلامى در ايران تحقق پيدا نكند ، و لهذا ديديد كه از آراى مردم جلوگيرى مىكردند . يك دستهاى بعضى صندوقها را آتش زدند . با اسلحه جلوگيرى كردند از رأى دادن بعض جاها . و بعد هم قدم به قدم با جمهورى اسلامى مخالفت كردند .
و حالا هم مخالفاند . مطلبشان معلوم است كه اين است و چرا اين طور است . آن هم باز معلوم است . براى اينكه اين اشخاص از ريشههاى آنها هستند و همدست با آنها هستند آنها از اسلام ضربه ديدند . سيلى خوردند از اسلام . نمىخواهند كه اسلام در خارج تحقق پيدا بكند . لكن مرز خودشان را معين نمىكنند كه ما كى هستيم . ما چه جور اشخاصى هستيم . از اين جهت اين خطر براى آذربايجان هست كه در خارج بگويند آذربايجان اين طورى است . و اين را بايد جوانهاى آذربايجان ، آقايان از آذربايجان كارى بكنند كه اين خطر مخالفت آذربايجان با اسلام برداشته بشود .
پيشتازى آذربايجان ، در نهضتها
آذربايجانى هميشه طرفدار اسلام بوده ، و در هر قضيهاى كه پيش آمده پيش قدم بوده است . براى رفع ظلم پيش قدم بوده است . آذربايجانى كه در صدر مشروطيت « ستارخان و باقر خان « 1 » اش » آن زحمات را كشيد . بعد خيابانى « 2 » آن كارها را كرد . در زمان ما از آذربايجان قيام شد بر ضد رضا خان . مرحوم آميرزا صادق آقا « 3 » ، مرحوم انگجى « 4 » و بعضى ديگر از علماى آذربايجان قيام كردند . تبعيد شدند . مدتها تبعيد بودند در خارج .
شايد در سنقر بود يا در سقز بود ، يك همچو جايى . آذربايجان هميشه در صف اول واقع
هامش
( 1 ) - ستارخان ( سردار ملى ) و باقر خان ( سالار ملى ) دو تن از مبارزان مشهور در عهد مشروطيت
( 2 ) - شيخ محمد خيابانى از روحانيون مبارز در عهد مشروطيت . او سرانجام همراه عدهء ديگرى از روحانيون مبارز توسط مستبدين به شهادت رسيد
( 3 ) - آميرزا صادق آقا ، فقيه بزرگ و مرجع تقليد مردم آذربايجان در تبريز سكونت داشت . او به دستور رضا خان به قم تبعيد شد و تا پايان عمر در اين شهر به سر برد وى به اتفاق عدهء ديگرى از روحانيون تبريز عليه خودكامگيهاى رضا خان به مبارزه برخاست
( 4 ) - ميرزا ابو الحسن انگجى ( 1282 - 1357 ق ) از فقها و مراجع تقليد تبريز . وى نيز به خاطر مخالفت با برنامههاى استبدادى رضا خان در سال 1353 ه . ق . توقيف و به سنندج و سپس به قم تبعيد شد . وى در تبريز درگذشت .