سخنرانى [ در جمع دانشجويان تبريز و تهران ( توطئه عليه انقلاب ) ]
زمان : صبح 1 دى 1358 / 2 صفر 1400
مكان : قم
موضوع : توطئه عليه رمز پيروزى ملت - انگيزه ملت در انقلاب
حضار : راهپيمايان دانشجوى دختر و پسر از تبريز و تهران ، كارگران تبريز ، كاركنان بانك شهريار ، پاسداران مسجد ولى عصر سرآسياب دولاب
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
صداى ملكوتى ميليونها ايرانى
از شما دانشجويان عزيز كه از راه دور آمديد و از ساير گروههايى كه آمدهاند و در اين هواى سرد ، در اين منزل محقر با من ملاقات كردند متشكرم . شما مىدانيد كه ما امروز در مقابل چه قدرتى واقع شدهايم . ما در قدم اول كه مقابل اين قدرتها واقع بوديم ، آن چيزى كه رمز پيروزى ما بود چه بود و از اين به بعد بايد چه باشد . شما مىدانيد كه ما نه قدرت نظامى داشتيم و نه ملت ما تعليمات نظامى . شما جوانان عزيز مشغول تحصيل دانش بوديد ، و ساير قشرها هم مشغول كارهاى مخصوص به خودشان بود . روحانيون هم مشغول تحصيل علوم خودشان بودند . ما نداشتيم يك جمعيتى كه تعليمات نظامى ديده باشند ، و نه يك تجهيزاتى داشتيم . لكن يك چيز داشتيم و دنبال آن يك چيز ديگر ؛ عقيده به اسلام ، ايمان به خدا ، قيام براى خدا كه دنبال آن جمع شدن همه قشرها در زير بيرق اسلام بود . اين دو نيروى عظيم را ما داشتيم كه يكى اصيل و يكى دنبال آن نيروى اصيل ؛ نيروى ايمان ، توجه به خدا ، اتكال به ذات مقدس حق . از همه زبانها ذكر خدا بيرون مىآمد . با « اللَّه اكبر » جلو مىرفتيد و دنبال اين مطلب اصيل همه قشرها با هم مجتمع شدند و همهء اغراض كنار رفت . يك صدا و آن اينكه ما جمهورى اسلامى مىخواهيم . اين يك صدا كه [ از ] اسلام آمد از حلقوم شما فرزندان اسلام درآمد و اين صداى اسلام بود . صداى ملكوت بود ، صداى عالم غيب بود . و اين صدا همچو اين ملت