چه بكند ؟ بايد تن ندهد به ظلم . كوشش كند كه ظلم را بر طرف كند . در دستورات اسلام است كه اگر كسى آمد توى خيابان ، حمله كرد به كسى بكشيدش . دفعش كنيد و لو كشته بشود . اگر كسى آمد حمله كرد به شما ، و لو بخواهد مالتان را ببرد دفعش كنيد ، و لو كشته بشود . جلو ظلمش را بگيريد . نبايد انسان تن در بدهد به اينكه يك كسى بيايد به او ظلم كند . حكومت اسلامى اگر پيدا شد قطع ريشهء ظلم است . يعنى حاكمش هم نمىتواند ظلم بكند . رئيس دولتش هم نمىتواند ظلم بكند . اولًا موظف است نكند . ثانياً بخواهد بكند نمىگذارند او را . حكومتهاى اسلامى حكومتهاى عدالت است . براى عدالت آمدهاند .
حكومتها نيامدند كه به مردم بزرگى بفروشند . حكومتها خدمتگزار بايد باشند . اگر از خدمتگزارى تخلف بكنند خلاف موازين اسلام است . اين طور نبوده است كه حكومتهاى صدر اسلام بخواهند كه يك آقايى به مردم بفروشند . بخواهند كه قدرتمندى كنند . آنها براى خدمت به مردم و جنگهايى كه مىكردند هم ، خدمت به مردم بوده و تمام اقداماتشان براى اين بوده است كه مردم را نجات بدهند .
آرامش قلبى در حكومت اسلامى
اگر ماها همه بتوانيم دست به دست هم بدهيم و اين نهضت را به نتيجه برسانيم به طورى كه محتواى اين جمهورى اسلامى تحقق پيدا بكند ، و آن طورى كه دستورات اسلام است عمل بشود ، براى همهء گروهها رفاه هست ، آرامش قلبى و طمأنينه هست .
يكى از بزرگترين نعمتهاى خدا اين است كه انسان قلبش آرام باشد . با زير سلطهء اجانب و بدتر از او زير سلطهء حكومتهاى جور رفتن قلبها مطمئن نمىشود . نمىداند حالا كه دارد مىرود به بازار ، آيا « سازمان امنيت » مىآيد ، يك بهانهاى مىگيرد . يا آن پاسبان مىآيد ، يك بهانهاى مىگيرد . و او را به حبس مىاندازند يا نه . در اسلام اين مسائل اصلًا مطرح نيست . در اسلام هر كس بايد از خودش بترسد . از حكومت نبايد بترسد . براى اينكه حكومت عدل است . اگر خودش كارى كرد كه بايد بهش رسيدگى بشود ، خودش ظلم كرد ، حكومت عدل جلوى اين ظلم را بايد بگيرد . اما ، حاكم اسلامى يك قدم براى ظلم