اميدوار باشيد . پشتوانهء شما ، خدا و اسلام است . كسى كه پشتوانهاش اسلام است از چه بترسد ؟ با يك اشاره همه تمام مىشود . اتكال كنيد به خداى تبارك و تعالى ، اتكال كنيد به قرآن و اسلام ، و پيش برويد . اينكه يك كسى ، مثلًا فرض كنيد ، سردى با شما مىكند ، همراهى با شما نمىكند ، اينها چيز مهمى نيست ؛ خدا همراه شماست ؛ و لو حالا با شما يك قدرى هم فرض كنيد سردى مىكنند ، يا يك قدرى همراهى نمىكنند ، يا دلجويى نمىكنند .
در راه حق نهراسيد
كار وقتى براى خدا باشد ، ديگر انسان خوف از چيزى ندارد . حضرت على بن الحسين - سلام اللَّه عليه - در آن بحبوحه كه بود و چه مىشد ، راجع به اينكه همه حاصل مُقدَّر است كه بايد كشته بشويد ، اين طور نقل مىكنند اهل منبر كه عرض كرد به امام - عليه السلام - كه أَ وَ لَسْنَا عَلَى الحَقِّ ؟ « 1 » ما به حق نيستيم ؟ فرمود : چرا . گفت : پس چرا بترسيم از مُردن : فَإِذاً لا نُبَالى بِالمَوتِ . « 2 » وقتى ما بحقّيم ، ما بحقّيم . هيچ اشكال در اين نيست كه ما بحقّيم ، ما در مقابل باطل ايستادهايم .
باطل عبارت است از رژيم سلطنتى جابر . و شما مسلمان متعهد در مقابل يك همچو رژيمى و در مقابل دستجاتى كه تأييد او را مىكردند كه ابرقدرتها بودند و ساير قدرتها ، شماها بحقّيد - وقتى شماها بحقّيد ، از اينكه با ما [ فلان ] همراهى نمىكند چه باكى . خوب ، من كه بحقّم ، من تكليفم را دارم عمل مىكنم ، حالا شما با من موافقت كنيد ، نخير مخالفت كنيد ، ده تا هم فرض كنيد كه چوب لاىِ چرخ بگذاريد ، من كارم را دارم انجام مىدهم . رسيدم به آن كارى كه انجام دادم ، دو تا چيز بردم : يكى ثواب خدا ، يكى رسيدن به مطلب . نرسيدم ، ثواب خدا سر جاى آن هست ، شكست توى كار نيست . شما ملت شكست نمىخوريد ان شاء اللَّه ، و به پيش مىرويد ، و ان شاء اللَّه همهء اين مشكلات
هامش
( 1 ) - « آيا ما به حق نيستيم ؟ ! »
( 2 ) - « پس در اين هنگام از مرگ نمىهراسيم » . المناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 95 . تاريخ الطبرى ، ج 5 ، ص 408 .