گراييديم و جدا داريم از هم مىشويم ؛ آنها خودشان را مغلوب ديدند و عقده پيدا كردند و دارند با هم پيوند مىكنند و ما را متفرق مىكنند ؛ رمز را از ما مىگيرند و خودشان رفتار مىكنند . رمز پيروزى ، يعنى يك رمزش را و او وحدت كلمه و آن اجتماع ، اجتماع را دارند از ما مىگيرند ؛ گروه گروهش مىكنند . آقا ، اين بىجهت نيست كه صد گروه يك وقت ، در حدود يك ماه يا يك خرده بيشتر در تهران پيدا بشود ! اين يك مسأله عادى نيست كه يك دستهاى دلشان خواسته . دلشان خواسته ! اين يك نقشهاى است ، يك چيزى است كه زير پرده يك دستى پشت سر اينهاست ، آنهايى كه آدمهاى صحيح و حسن نيت دارند ، غفلت مىكنند ، بايد بيدار بشوند ؛ آنهايى كه شياطين هستند روى نقشه كار مىكنند . اگر اين دستههايى كه علاقه دارند به اسلام ، علاقه دارند به كشور خودشان ، علاقه دارند به ملت خودشان ، اين دستهها از اين تفرقها دست بردارند ، براى آنها چيزى خيلى نمىماند ؛ ديگر آنها صد گروه نيستند . از آن طرف دارد آنها مجتمع مىشود ، از اين طرف گسسته . نتيجه اين مىشود كه خداى نخواسته اگر ما سستى كنيم ، اگر ما غفلت كنيم ، شياطين هم با هم مجتمع بشوند ، يك وقت چشممان را باز كرديم كه يك كودتا شد و همهء بساط را به هم ريخت ! همهء بساطى كه تا حالا همهء خونهايى كه تا حالا داديد هدر مىرود ؛ همه زحمتهايى كه كشيديد باطل شد .
بايد چه كرد ؟ نبايد امروز ما هى فرياد كنيم كه ما چنين كرديم ؛ ما امروز بايد فرياد كنيم كه بايد اين كار را بكنيم . نبايد يك لشكر فاتح هى بنشيند از فتحش بگويد . اين ثناخوانى از فتح ، اسباب اين مىشود كه دلگرم مىشوند كه الحمد لِلّه ديگر گذشت ، سستى پيدا مىشود . بايد از آن طرف صحبت كنيم كه ما بايد جلو برويم . همان فريادهاى اللَّه اكبرى كه كرديد و با قدرت الهى پيش برديد اين پيشبرد عظيم را ، همين را بايد حفظش بكنيد .
لزوم حفظ رمز پيروزى
الآن ماه مبارك رمضان جلو است ، ماه بسيار شريف شعبان هم درش واقع هستيم ، اين مساجد را بايد مسلمانها پر كنند از جمعيت ، اين سنگرهاى اسلامى را پر كنند از جمعيتها و در آنجا مسائل روز را بگويند و فرياد كنند . الآن ما احتياج به « اللَّه اكبر » داريم تا آن وقتى