نمىتوانستند فكر كنند ؛ بنشينند فكر كنند كه كشورشان به چى احتياج دارد ؛ كى دارد كلاه سرشان مىگذارد . اصلًا همچو فكرى در آنها نمىآيد ؛ چنان خيالى منعكس نمىشود . هر چه در ذهنش مىآيد آن پردهء سينما و آن بساطى كه آنجا هست . سينمايى كه بايد معلّم اين جوانها باشد ، مربّى اين جوانها باشد ، اصلاح كند اينها را ، جورى درستش كردند كه به فساد مىكشاند آنها را آنهايى كه ، عقلايى كه ، اينها را درست كردند اگر براى ماها درست كرده باشند ، روى همان عقل خودشان ، براى مهار ما ، براى اين است كه جوانهاى ما را از دستمان بگيرند و اما براى خودشان اگر درست كرده باشند ، ممكن است كه يك اغراض صحيحى هم داشته باشند .
رسالت رسانههاى عمومى
لكن مطبوعات ، سينما ، تلويزيون ، راديو ، مجلهها ، همهء اينها ، براى خدمت به يك كشور است . اينها بايد در خدمت باشند ، نه اينكه هر كس پا شود يك مجلهاى درست كند ، هر چه دلش بخواهد در آن باشد و هر عكسى بهتر مشترى داشته باشد توى آن بيندازد . عكسهاى مهيِّج ، عكسهاى مهوِّع در آن بيندازد كه مشترىهايش زياد بشود ! آن وقت اسمش " مطبوعات " است و ، عرض مىكنم ، صاحب قلم است و آزادى هم مىخواهد ! بايد ديد تو چه مىكنى . چه خدمتى دارى به اين مملكت مىكنى . با قلمت دارى چه مىكنى . با قلمت بچههاى ما را دارى به باد فنا مىدهى ، يا تربيت مىكنى . مطبوعاتى كه در زمان اين پدر و پسر بود حساب شده ، نه همين طورى ، حساب شده ! اينها به خدمت خارجيها بودند ؛ به خدمت اجانب بودند ، و لو خودش هم نمىفهميد ، لكن با حساب درست كرده بودند اين طورى كه اين مجله بايد حتما " در آن يك صورتهاى كذايى باشد ؛ يك چيزهايى باشد كه اعوجاج بياورد ؛ كه بچهها و جوانهاى ما وقتى عادت كردند به اين مجله ، ديگر نروند سراغ يك فكر ديگرى . همهاش فكر روى اين نقشهها باشد و روى اين صورتها باشد و روى اين بساط . يا اگر جوانهاى ما رفتند در سينما و عادت كردند به اين ، ديگر نروند سراغ يك فكر ديگرى ، فكر ديگر را از آنها بگيرند . تا