نكنيم كه تمام شد قضيه و برگرديم سراغ اينكه من خانه ندارم ، كسب من حالا چطورى است .
شما ديديد آن روزى كه توى خيابانها مىريختند - همهتان بوديد لا بد - توى خيابانها مىريختند و فرياد « اللَّه اكبر » را بلند مىكرديد ، هيچ فكر اين بوديد كه كسب شما امروز چه جورى است ؟ شما كسبها را رها كرده بوديد ، شما پنج ماه ، شش ماه بيشتر كسبها را رها كرديد . يك همچو موجودى خدا ساخت . آنى كه حاضر نبود يك روز دكانش را رها بكند شش ماه رها كرد ، نه شش ماه رها كرد و نگران بود ، شش ماه رها كرد و عاشقانه رها كرد . اين را يك چيز آسانى حساب مىكنيد ؟ اينها يك نعمتهايى است ، عناياتى است كه خداى تبارك و تعالى بر شما كرد و اين عنايت را ، اين رحمت را ، دو دستى بگيريد نگهش داريد ، حفظش كنيد . همه با هم برادر ، همه فداكار هم باشيد و فداكار اسلام باشيد . اگر اين روحيه محفوظ بماند ، اين شجاعت محفوظ بماند ، - و شما آذربايجانيها ، مركز شجاعتيد - اگر اين شجاعت محفوظ بماند و اين توجه به خدا محفوظ بماند و اين وحدت كلمه محفوظ بماند ديگر كسى نمىتواند ، هيچ قدرتى نمىتواند شما را عقب بزند و هيچ كسى نمىتواند همهء دارايى شما را بگيرد و بخورد و ببرد و خيانت به شما بكند . نه دولتى ديگر مىتواند كه خلاف بكند و نه ارتشى مىتواند به شما تحميل بشود و نه ژاندارمرى مىتواند تحميل بشود و نه هيچ چيز . خودتانيد و استقلال ، آنها هم از شما هستند ، آنها هم قواى شما هستند .
حكومت ايده آل اسلامى
وحدت كلمه و اسلامى بودن يك مملكت به اين است كه از آن رئيس جمهور كه آن بالا هست به حسب اعتبار ، تا آن كسى كه آن پايينهاست اينها يك جور باشند ، نه اين از او بترسد نه او توقع داشته باشد كه اين از او بترسد . اسلام اين طورى است .
حضرت امير - سلام اللَّه عليه - كه خليفهء مسلمين بود ، خليفهء يك مملكتى كه شايد ده مقابل مملكت ايران بود ، از حجاز تا مصر ، آفريقا ، كذا [ و ] يك مقدار هم از اروپا ، اين خليفهء الهى وقتى توى جمعيت بود مثل همه ما كه نشستهايم با هم ، اين هم زير پايش نبود ،