سخنرانى [ در جمع اعضاى انجمن اسلامى دانشگاه تربيت معلم ( وحدت حوزه و دانشگاه ) ]
زمان : 6 تير 1358 / 2 شعبان 1399
مكان : قم
موضوع : نقش وحدت حوزه و دانشگاه - جريان دستهبندى و حزب بازى
حضار : دانشجويان انجمن اسلامى دانشگاه تربيت معلم تهران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
ضرر عالِم غير مهذّب
مهم در دانشگاهها ، دانشسراها ، تربيتهاى معلم ، تربيتهاى دانشجويى ، اين است كه همراه با تعليمات و تعلمات ، تربيت انسانى باشد . چه بسا اشخاصى كه در علم به مرتبهء اعلا رسيدهاند ، لكن تربيت انسانى ندارند . يك همچو اشخاصى ضررشان بر كشور ، ضررشان بر ملت ، ضررشان بر اسلام ، از ديگران زيادتر است . آن كسى كه دانش دارد ، لكن دانشش توأم با يك تهذيب اخلاق و يك تربيت روحى نيست ، اين دانش موجب اين مىشود كه ضررش بر ملت و بر كشور زيادتر باشد از آنهايى كه دانش ندارند . همين دانش را يك شمشيرى مىكند در دست خودش ، و با آن شمشيرِ دانش ممكن است كه ريشهء يك كشور را از بين ببرد و قطع كند .
خطر حوزه و دانشگاه براى جهانخواران
اينكه خارجيها ، كارشناسهاى اجانب ، آنهايى كه مىخواستند اين مملكتها را غارت كنند ، عنايت زيادشان به دو جبهه بود ؛ يكى جبههء روحانيين ، يكى جبههء دانشگاهها ؛ براى همين نكته بود كه اين دو جبهه اگر چنانچه يك تربيت صحيح بشوند ، كه در پهلوى علم تربيت و عمل صحيح باشد ، آنها اين معنا را فهميدند كه اگر اين دو جبهه به آن طورى كه بايد باشد ، بشود ، دست آنها از منافع كوتاه خواهد شد . اگر يك دانشگاه صحيح ما داشته باشيم ، يا يك جبههء روحانىِ به تمام معنا روحانى داشته باشيم ، نخواهد اجازه داد به اجانب كه همهء حيثيت يك مملكت را از بين ببرند . از اين جهت چون اين دو جبهه را آنها