سخنرانى [ در جمع بانوان لنگرود و پرسنل سپاه پاسداران همدان ( تهذيب نفس ) ]
زمان : 2 تير 1358 / 28 رجب 1399
مكان : قم
موضوع : خطر افسارگسيختگى نفْس و ضرورت مهار آن
حضار : بانوان لنگرود - پرسنل سپاه پاسداران انقلاب اسلامى همدان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
رسالت تزكيه و تهذيب
من چند كلمه با آقايان و خواهران در مفاد اين آيهء شريفه ، كه آن خواهر خواند ، عرض كنم . خداى تبارك و تعالى مىفرمايند كه من منت گذاشتم بر مردم به اينكه پيغمبر را فرستادم كه آيات مرا براى مردم تلاوت كند :
وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ
« 1 » « تزكيه » را مقدم ذكر فرموده است از علم ، از « حكمت » . آيات شريفهء قرآن در هر ذره ذرهء از آن نكات هست . اين طور نيست كه بىجهت مثل يك نويسنده باشد ، كه مقدم و مؤخر بودن ممكن است كه در نظر نباشد . تلاوت آيات شريفه ، خوب ، همان ، « رسالت » است . يعنى رسول آمده است كه آيات قرآن را بر مردم تلاوت كند . تلاوت براى چى ؟ تلاوت كند و مردم را « تزكيه » كند ، نفوس مردم را تزكيه كند ؛ تطهير كند .
انسان دو جنبه دارد : جنبهء معنوى ، و جنبهء ظاهرى . جنبهء ظاهرى همين است كه مىبينيد ، و همين دنياست كه مىبينيد ، و همين ماديت است كه مشهود است . و جنبهء معنوى جنبهء ديگرى است كه ماوراى اين عالم است ؛ در انسان است . اما انسان مجموعهء همهء عالم است . كأنه خداى تبارك و تعالى دو نسخه موجود فرموده است : يك نسخه تمام عالم ؛ يك نسخهء كوچك . . . . يعنى انسان عصارهء همهء موجودات عالم است . يعنى در انسان همه چيز هست . و خداى تبارك و تعالى توجه و عنايت فرموده است و منت گذاشته است بر انسان به اينكه پيغمبرانى فرستاده است براى اينكه هم آن جهت معنويت
هامش
( 1 ) - سورهء جمعه ، آيهء 2 : « تزكيه كند آنها را و قرآن و حكمت به ايشان بياموزد » .