ديگر اين طور ناراحتيها و اين طور چيزها كه بايد بشود ، نمىشود .
شيوهء نو و بيمانند تصويب قانون اساسى
ان شاء اللَّه خداوند همهء شما را تأييد كند ، موفق باشيد ؛ و همهء ما را تأييد كند كه اين بار كه حالا در نيمهء راه است به آخر برسانيم . و اين مجلس كه بناست درست بشود و بررسى قانون اساسى ، هر كه نظر دارد نظر بدهد . و بعد از نظر دادن به اين مجلسى كه بنا است درست بشود ، مردم خودشان اين مجلس را تأسيس بكنند ؛ آنجا آنها بررسى بكنند ؛ آنها تصويب بكنند . بعد هم خود مردم . و من گمان ندارم كه در دنيا از اين فرمى كه طرح شده است الآن ، بهتر فرمى است كه هست و در دنيا از اين بهتر نداريم ما ، كه در اختيار ملت در دو دفعه باشد . در هر جا هى به اصطلاح اينها ، هيچ دمكراسىاى بالاتر از اين نيست كه يك مطلبى در اختيار مردم دو دفعه . مجلس مؤسسان كه درست مىكردند يك دفعه در اختيار مردم بود . و آن اين است تعيين آن آقا را بكنند ! رفراندم اگر بود ، يك دفعه در اختيار مردم بود ، كه يكى ديگر قانونش را بنويسد . مثل فرانسه در جمهورى پنجمش ، كسان ديگر از اجزاى دولت و وزارتخانهها و اينها قانون را نوشتند ؛ يك چند نفرى هم از مجلس شورا و اينها بودند و بعد به رفراندم گذاشتند قانون اساسىشان را . اما اين قانون اساسىاى كه الآن بنا هست بر آن دو دفعه در اختيار مردم است : يك دفعه اينكه مردم اين اشخاصى را كه اطلاعات دارند از قوانين ، اطلاعات دارند از اسلام ، اطلاعات دارند از آن ، براى مردم هستند ، دلسوزند براى مردم ، امين هستند ، يك همچو اشخاصى را تعيين كنند براى بررسى قانون اساسى و درست كردن و اين طور چيزهايش . به اين اكتفا نكنند ، باز يك دفعه ديگر در اختيار مردم بگذارند كه حالا بعد از اينكه نمايندگان شما اين را تصويب كردند ، يا تصديق كردند به اينكه اين بسيار خوب است و صحيح است و موافق با اسلام است و موافق با مصلحت كشور است ، ثانياً بيايند به مردم بگويند آقا - اينى كه - كسانى كه شما تعيين كرديد ، تأييد كردند ، بياييد خودتان هم باز بفرماييد [ رأى بدهيد ] در دنيا يك همچو چيزى نيست .