سخنرانى [ در جمع وزير و اعضاى وزارت امور اقتصاد و دارايى ( تفاوت حكومتهاى مردمى و رژيمهاى ضد خلقى ) ]
زمان : 30 خرداد 1358 / 25 رجب 1399 « 1 »
مكان : قم
موضوع : تفاوت حكومتهاى مردمى و رژيمهاى ضد خلقى
حضار : اردلان ، على ( وزير اقتصاد و دارايى ) ، معاونان و مديران كل اين وزارتخانه
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
بيگانگى نظام شاهى از ملت
اگر يك كشور بخواهد يك كشور سالمى باشد ، بايد بين دستگاه حاكمه با ملت تفاهم باشد و مع الأسف در رژيمهاى شاهنشاهى ، و بخصوص در رژيم اخير ، آن معنا عكس بود . يعنى دستگاه حاكمه ، همهء دستگاه حاكمه ، در يك قطب واقع شده بود ، و ملت هم در يك قطب . آن دستگاه حاكمه كوشش مىكرد كه با ارعاب و با فشار و با آزار و شكنجه و حبس و امثال اينها با ملت رفتار كند . و ملت هم اگر زور نداشت كوشش مىكرد كه ماليات نپردازد ؛ از زير بار همه چيز در برود ؛ هر چه بتواند كارشكنى كند براى دولت ، و از اين جهت هى شكاف بين مردم و دولت حاصل مىشد و دولت هم هيچ پشتيبان نداشت و دستگاه حاكمه يك امر به خيال خودش مستقلى بود كه هيچ ارتباطى با ملت نداشت . ملت هم به آن هيچ اعتماد نداشت ، آن را دشمن خودش مىدانست . ارتش وقتى مىآمد توى مردم ، مثل اينكه دشمن آمده است ، همهء جمعيت از آن فرار مىكردند و پشت مىكردند به آن و پاسبان وقتى كه مىآمد در بين مردم ، مردم از او فرار مىكردند ؛ تنفر داشتند . و اينها اسباب اين شد كه نتواند حكومت باقى بماند ، و با پايگاه نداشتن در پيش ملت ناچار بايد كنار برود و رفت . اين بايد يك عبرتى باشد براى دولتها .
رژيم اسلامى ، رژيمى مردمى
در رژيم اسلامى شايد در رأس برنامه همين تفاهم ما بين دولت و ملت باشد . يعنى نه
هامش
( 1 ) - تاريخ اين سخنرانى در صحيفهء نور 31 خرداد 58 درج شده است .