ناتوانى ابرقدرتها در برابر ايمان و ارادهء ملتها
چنان كه به عيان ديديد كه اجتماعات با قواى مادى و معنوى و نيروى ايمان پيش رفتند تا اينجا و اين نهضت عظيم را به پا كردند ، و آن قدرتهاى شيطانى را شكستند و آن قدرت طاغوتى و بزرگ ، كه مجهز به همهء سلاحهاى مدرن بود و پشت سر او هم تمام قواى مادى و تمام ابرقدرتها بود و از او حمايت مىكردند - و البته امريكا بيشتر حمايت مىكرد - با اين حال با همهء قدرتها نتوانستند اين قدرت ايمان را كه در كشور ما و در ملت ما پيدا شد از بين ببرند و نتوانستند خود و منافع خود را حفظ كنند . ما در آن وقت اسلحه نداشتيم . حالا كه چهار تا اسلحه در دست پاسداران قرار دارد ، اينها غنايم جنگى است . قبل از انقلاب و در حال انقلاب ما اسلحه نداشتيم ولى آنها همه چيز داشتند . بنا بر حسابهايى كه مادّيون مىكردند ، امكان نداشت يك قدرتى به آن بزرگى ، كه همهء قوا دنبال آن بود و حتى حكومتهاى به اصطلاح اسلامى پشت سر او ايستاده بودند ، شكست بخورد . ابرقدرتها مثل امريكا ، شوروى ، چين ، انگلستان ، اينها همه پشتيبان قدرت طاغوتى بودند .
ايمان و معنويت منشأ قدرت ملت
بىجهت نبود كه من وقتى خواستم از كويت عبور كنم اجازه ندادند . بى خود نبود كه دولت عراق جديت كرد كه يا ما ساكت باشيم و يا آنجا نباشيم ؛ براى اينكه همه با هم بودند ، قواى شيطانى با هم بودند . و من در آنجا وقتى ديدم حتى از رفتن من به كويت مانع شدند و گفتند « از هر جا كه آمدهاى برگرد » و ما مجبور شديم به عراق برگرديم - مهمِ مسأله اين نيست كه فقط كويت اين چنين باشد ؛ اين ممالك به اصطلاح اسلامى تمامشان با هم مشترك المنافع و همه پشتيبان يكديگر هستند - اينها نخواهند گذاشت ما در آنجا بمانيم ؛ و بدين خاطر بنا گذاشتيم به مملكتى برويم كه ديگر تحت تأثير نباشد . ما فرانسه را انتخاب كرديم و آنجا رفتيم . و آنها هم پشيمان شدند : هم عراق و هم دولت ايران ، چرا كه در پاريس دست ما براى تبليغات باز بود . ما مطالب و مسائل ايران را به همه جاى دنيا