اين نعمت نيست الّا اينكه ما با هم برادروار مجتمع باشيم .
دو نكتهء سرنوشتساز
دو مطلب را در نظر بگيريد : يكى « وحدت كلمه » كه همه با هم باشيد . و يكى « براى خدا بودن » كه قياممان و نهضتمان براى خدا باشد . خداى تبارك و تعالى دستور داده است به رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - كه بگو به امت ما كه من يك موعظه دارم ، فقط يك دانه موعظه ؛ و آن اين است كه براى خدا قيام كنيد ، قيام كنيد براى خدا
: أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ
« 1 » اگر چنانچه يك نفر هستيد و مىخواهيد براى خدا قيام كنيد ، قيام كنيد . براى خدا باشد ، اگر اجتماعى هم هست قيامتان براى خدا باشد . اين موعظهاى است كه خداى تبارك و تعالى به وسيلهء وحى براى ملت ما فرستاده و فرموده همين يك موعظه را من دارم . توى اين موعظه همه چيز هست . اگر ملت قيام بكند و قيام براى خدا باشد ، اين ملت پيروز است . الآن ما بايد به اين دستور الهى رفتار كنيم . اين نهضتى كه تا اينجا رسانديد و - به حمد اللَّه - قيام را كرديد ، و تا حالا هم آن طورى كه من مىفهمم « للَّه » بود ، يعنى همهمان اسلام را خواستيم ، اين مطلب را ما بايد نگهش داريم . يعنى اين يك مسألهاى است الهى - مكلفيم ما - مايى كه مسلمان هستيم ، تابع دستورات خدا هستيم ، مكلفيم كه اين نهضت را كه براى خدا بود ، حفظش كنيم .
شناسايى دستهاى پشت پرده
حفظش به اين است كه با كمال هوشيارى ملاحظه كنيد اينهايى كه مىآيند مىگويند كه شما با كى دو طايفهايد ، شما كردستانى هستيد آنها لرستانى هستند ، آنها كجا ، با كمال هوشيارى ببينيد كه اينها كى هستند ؛ چرا اين حرف را حالا مىزنند . يك ملتى كه همه با هم پا شدند مىخواهند زندگى خودشان را اداره كنند ، مىخواهند دست اجانب را از مملكت خودشان كوتاه كنند ، و كوتاه هم كردند ، آنى كه حالا مىآيد مىگويد كه شما سُنى هستيد و آنها شيعه ، شما كردستانى هستيد و آنها لرستانى ، پس به هم بريزند ، شما
هامش
( 1 ) - بخشى از آيهء 46 سورهء سبأ .