سخنرانى [ در جمع دانشجويان دربارهء اوضاع ايران و اصلاحات امريكايى شاه ]
زمان : 21 مهر 1357 / 10 ذى القعدة 1398
مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو
موضوع : اوضاع ايران - اصلاحات امريكايى شاه
حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم پاريس
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
دولت عراق و جلوگيرى از فعاليتهاى سياسى امام
در اثر فشار دولت ايران ، عراق از ما خواست كه قدرى كوتاه بياييم و بر عليه ايران فعاليت نكنيم و ما گفتيم نه ، و به وسيلهء سازمان امنيت نجف اين كاغذ را ابلاغ كردند . من كاغذ را گرفتم گذاشتم كنار ؛ جواب ندادم به آنها لكن كار خودم را ادامه دادم . تا از يك سال به اين طرف كه كارها و فعاليتها زياد شد ، و علاوه بر اعلاميهها و فعاليات ديگر مصاحباتى هم با بعضى روزنامههاى خارجه مثل لوموند و اينها شد ، آنها تعقيبشان زياد شد . رئيس « امن عام « 1 » » آمد پيش من ، خودش آمد ، آن باز تقاضايش همين معنا بود كه يكوقت حرفش مىشد كه شما هر فعاليتى مىخواهيد ، بكنيد لكن مصاحبه نكنيد . ما هم به اصل مصاحبه خيلى عادت نكرده بوديم به آن . به اين جوابى نداديم لكن يك مصاحبهء ديگرى شد ، يعنى از فرانسه هم آمدند و مصاحبه كردند . از فرانسه هم آمدند و با آنها هم مصاحبه شد و لو اينكه اينها آنها را گرفتند . بعد كه از منزل بيرون آمدند آنها را گرفتند . بعد از آن ، تشديد كردند راجع به اين معنى كه شما در اينجا - به تعبير آنها - منزل خودتان است ، هر جورى مىخواهيد باشيد لكن فعاليت سياسى نكنيد . روحانى خوب است كه همان - محصَل حرفشان اين بود كه - درس بگويد و مسأله بگويد . من گفتم كه اسلام از سياست جدا نيست ؛ اسلام مثل جاهاى ديگر نيست ، مثل مذاهب ديگر نيست كه ذكر و دعا باشد . اسلام سياستش با ساير احكامش با هم هستند ، و من دخالت سياسى مىكنم . و
هامش
( 1 ) - سازمان امنيت عراق .