پيام [ به ملت ايران و تسليت فاجعه 17 شهريور ]
زمان : 21 شهريور 1357 / 9 شوال 1398
مكان : نجف
موضوع : تسليت فاجعهء 17 شهريور ، لزوم ادامهء مبارزه
مخاطب : ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ * أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ
« 1 »
وقتى شما را اى فرزندان عزيز اسلام ، خداوند متعال تسليت مىدهد ، آيا باز هم محتاج به تسليتيد ؟ خداوند - عز و جل - مىفرمايد : « بشارت بده صبركنندگان را ؛ كسانى كه هر مصيبتى مىبينند به حساب خدا تحمل مىكنند و مىگويند ما همه براى خدا خلق شدهايم ، براى خدا زندگى مىكنيم ، و وقتى بميريم از بين نمىرويم بلكه به سوى خداى مهربان برمىگرديم . صلوات و رحمت خدا بر ايشان ؛ اينها هستند كه به آرزوى انسانى رسيدهاند » .
مع ذلك من به نيابت حضرت ولى عصر امام زمان به همهء مسلمانان جهان مصيبت 0 چهارم شوال سال 98 ه . ق ( 17 شهريور ) را خاصه به خانوادههاى داغدار تسليت مىگويم ، و در عين حال تبريك . و خدا شاهد است مصطفاى من تنها آن نبود كه سالش نزديك است ، بلكه همهء به خاك و خون كشيدههاى حادثهء شوال ، مصطفاهاى من بودهاند . من اين استقامت را و اين فيض شهادت را كه خداوند متعال نصيب فرزندانم فرمود به پدران و مادران و همهء بستگانشان تبريك مىگويم . و چنين كشته شدنى كه افتخار دارد ، بزرگترين آرزوى من است و شايد نزديك باشد .
اما فرج و پيروزى حق بر باطل ، از آن نزديكتر است . و از اين پس جا دارد كه همهء
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 154 - 156 .