پيام [ به ملت ايران دربارهء كشتار وحشيانه 17 شهريور ]
زمان : 18 شهريور 1357 / 6 شوال 1398
مكان : نجف
مناسبت : كشتار وحشيانهء 17 شهريور ( جمعهء خونين )
مخاطب : ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
ملت شريف و شجاع ايران
بار ديگر شاه با دستور حكومت نظامى در تهران و ساير شهرستانهاى بزرگ ايران ، ثابت كرد كه پايگاهى در ميان ملت ندارد . اعلام حكومت نظامى در محيطى آرام - به اقرار راديو و مطبوعات ايران كه راهپيمايى با كمال آرامش در آن انجام مىگرفت - نه تنها قانونى نيست بلكه جرم است و دستور دهندهء آن مجرم . شاه براى به رگبار بستن مردم بىدفاع و مظلوم هيچ بهانهاى را بهتر از حكومت نظامى نديد . روزهاى اخير ، تهران و ساير شهرستانهاى مهم ايران براى اظهار مظلوميت و مخالفت با مجرمى كه 35 سال بر مقدرات آنان سلطه دارد و جنايات و خيانتهاى او در كشور و مخالفتهاى او با قانون اساسى واضح است ، شاهد راهپيماييهاى آرام بود . اظهار مخالفت با مجرمى كه تمام هستى ملت را به باد داده است ، از طرف كسانى بود كه در حد عالى شعور سياسى و دينى بودند ؛ به طورى كه حاضر شدند ارتش را گلباران كنند ولى « دولت آشتى ملى » ، آنان را به عنوان شعار بر خلاف قانون اساسى ، محكوم نمود ؛ و حال آنكه شعار آنان بر ضد قانون اساسى شكن - يعنى شاه - بود . شعار بر ضد رژيم تحميلى غير قانونى بود ، اظهار مظلوميت بود ولى واقعيت اين است كه شاه مىخواهد انتقام خود را از ملت بىدفاع بگيرد ، و با صحنهسازيهاى مبتذل ، ملت بىدفاع را به مسلسل ببندد و نفسها را به خيال باطل خودش در سينه خفه گرداند ولى ديگر دير شده است و ملت مظلوم و بيدار ايران آگاه گرديدهاند . من هنوز اطلاع دقيقى از كشتگان و مجروحان در سراسر ايران ندارم ؛ ولى خبرگزاريها تعداد كشتگان را به صدها نفر گزارش دادهاند و خبرهايى از ايران ، اين