تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 366

مساهمون:

ص٣٦٦

مصاحبه [ با لوسين ژرژ دربارهء مسائل سياسى و اجتماعى ايران ]

زمان : 4 ارديبهشت 1357 / 16 جمادى الاول 1398 مكان : نجف موضوع : مسائل سياسى ، اجتماعى ايران مصاحبه‌كننده : لوسين ژرژ ( خبرنگار روزنامهء فرانسوى لوموند ) [ آقاى لوسين ژرژ در آغاز مصاحبهء خود با امام خمينى كه در روزنامهء لوموند ، 6 مه 1978 م . ( 16 / 2 / 57 ) به چاپ رسيده است چنين مىنويسد : از آغاز سال جارى مسيحى ، قيامهاى بزرگى مرتباً در ايران ، از قم گرفته تا تبريز ، به وقوع پيوسته و شهرهاى متعددى را زير آتش خود گرفته است . در همين هفته نيز كار درس و بحث در چند دانشگاه واقع در تهران به هم خورده است . گرچه بعضى مخالفان چپ و چپ افراطى ، در اين جنبشها كه بر ضد رژيم شاه است شركت دارند ولى به نظر مىرسد كه الهام دهندگان عمده و اصلى اين جنبشها رهبران مذهبىاند . . . به هر حال به طور منظم و مرتب ، تظاهركنندگان نام رهبر مذهبى شيعيان جهان يعنى آيت اللَّه خمينى را تكرار مىكنند . آيت اللَّه خمينى از سال 1963 به حال تبعيد در عراق به سر مىبرد . در روز 29 اكتبر 1977 مرگ مشكوك پسر ايشان در عراق و انتشار مقالهء توهين‌آميزى عليه آيت اللَّه خمينى در روزنامه‌هاى دولتى ، منشأ عصيان و طغيانى گرديد كه پس از آن تاريخ ، نيروهاى مذهبى را عليه شاه به طور جديترى به حركت درآورد . هر چند آيت اللَّه خمينى كه از مخالفان سرسخت رژيم شاهنشاهى است ، مرتباً بيانيه‌ها و اعلاميه‌هايى خطاب به مردم صادر مىكنند و آنها را به قيام و عصيان فرا مىخوانند ولى هيچ گاه تا كنون با مطبوعات خارجى مصاحبه‌اى به عمل نياورده‌اند . ايشان در تبعيدگاه خود - نجف ( عراق ) - فرستادهء مخصوص لوموند را به حضور پذيرفت . آيت اللَّه خمينى با چهره‌اى لاغر كه محاسنى سفيد آن را كشيده تر مىكرد ، با بيانى متهورانه و لحنى آرام ، به مدت دو ساعت با ما سخن گفت . حتى وقتى به اين مطلب و تكرار آن مىپرداخت كه ايران بايد خود را از شرّ شاه خلاص كند و نيز هنگامى كه به مرگ پسرش اشاره مىكرد ، نه آثار هيجان در صدايش ديده مىشد و نه در خطوط چهره‌اش حركتى ملاحظه مىگرديد . وضع رفتار و قدرت تسلط و كفّ نفس او خردمندانه بود . آيت اللَّه به جاى آنكه با فشار بر روى كلمات ، ايمان و اعتقاد خود را به مخاطبش ابلاغ كند ، با نگاه خود چنين مىكرد ، نگاهى كه همواره نافذ بود ؛ اما هنگامى كه مطلب به جاى حساس و عمده‌اى مىرسيد ، تيز و غير قابل تحمل مىشد . آيت اللَّه ، عزمى راسخ و كامل دارد و در صدد قبول هيچ گونه مصالحه‌اى نيست . مصمم است كه