نامه [ به آقاى مرتضى مطهرى دربارهء اوضاع حوزههاى علميه ]
زمان : اواخر سال 1356 ه . ش . / اوايل سال 1398 ه . ق . « 1 »
مكان : نجف
موضوع : اوضاع حوزههاى علميه
مخاطب : مطهرى ، مرتضى - تهران
بسمه تعالى
پس از اهداى سلام و تحيت ؛ مرقوم شريف و اصل ، سلامت و توفيق جنابعالى را خواستارم . مطالبى كه مرقوم شده است بسيارى از آن مورد نظر بوده و هست . اميد است توفيق پيدا شود كه از مفاسد جلوگيرى شود . اينكه من از دور بودن شما از حوزهء قم و همين طور دور بودن بعضى آقايان كه خوب بود در اين اوضاع آشفته و هرج و مرجْ حوزههاى ما از آنها استفاده كنند ، من ناراحتيم براى همين مفاسد منتظره است . اشخاصى را كه اسم بردهايد اين مشكل را حل نمىكنند ، اگر بر مشكل به واسطهء دخالت بعض از آنها كه طبقهء جوان از امثال آنها ناراحت هستند اضافه نكنند . قضيهء شورا و اجتماع ارباب حل و عقد نيز عقدهاى را حل نمىكند بلكه چنين اجتماعى محقق نخواهد شد ؛ من تجربه بلكه تجربهها دارم . آنچه در رأس مفاسد است همان امر سوم است كه اشاره كردهايد كه حوزه از درون تهديد مىشود ، بايد آن علاج شود و علاجى [ نيست ] جز آنكه شخصيتهايى كه مورد قبول باشند و از حيث معلومات قابل عرضه باشند در حوزهها باشند و آنها ابتكار را به دست گيرند . شما براى انتخاب اين اشخاص بهتر خبره هستيد و مىتوانيد اشخاصى را پيدا كنيد كه - و لو به نحو نوبت - تمام ايام ، حوزه را اشغال كنند و بتدريج در روحيهء جوانها مؤثر شوند .
من در نامهاى كه اخيراً در جواب « اتحاديهء انجمنهاى اسلامى در اروپا » نوشتهام « 2 »
هامش
( 1 ) - در صحيفهء نور ( دورهء 22 جلدى و دورهء جديد ) نامه بدون تاريخ درج گرديده است .
( 2 ) - پيام امام به « اتحاديهء انجمنهاى اسلامى دانشجويان در اروپا » مورخ 5 ربيع الاول 98 ( 24 / 11 / 1356 ) .