وجه
در لغت ، روى و چهره است و نزد اهل معرفت ، اعتبار ذات و جهت فيّاضيّت ذات حق است .
وحدت
در لغت به معنى يگانگى و يكتايى است و در اصطلاح ، مقصود از وحدت حقيقى ، وجود حق است . وحدت وجود يعنى آنكه وجود ، واحد حقيقى است و وجود اشياء ، تجلّى حق به صورت اشياء است .
وطن
در اصطلاح ، استقرار بنده است در حال و مقامى خاص .
وقت
وقت ، آن است كه بنده بدان از ماضى و مستقبل فارغ شود ، چنانكه واردى از حق بر دل وى پيوندد . و نيز احوالى چون توكّل ، تسليم و رضاست كه بر سالك وارد مىشود .
ولايت
در لغت ، فرمانروايى و نيز دوستدارى است و در اصطلاح ، قيام عبد براى حق در حال فناى از خود است و به تعبيرى ، فناى بنده در حق و بقاى وى به حق .
هجر
در لغت ، دورى است و در اصطلاح ، التفات ظاهرى و باطنى سالك است به غير حق ؛ و نيز غيبت از تجلّيات ذاتى .
هشيارى - هوشيارى
در اصطلاح اهل سلوك و عرفان ، مقام توحيد و استقامت سالك را گويند و با « صحو » مترادف است .
هوا ( هوا )
در لغت به معنى آرزو و ميل نفس است و در اصطلاح ، گرايش به اميال نفسانى و روىگردانى از روحانيّات و التفات به ماديّات .
يم
در لغت به معنى درياست و در اصطلاح ، به معنى درياى هستى است كه همان رحمت واسعهء حقتعالى بشمار مىآيد .
نيز - بحر ، دريا