است كه بنده آنچه را كه حق اختيار مىكند ، انتخاب نمايد .
اخلاص
در لغت ، خالص گردانيدن است و در اصطلاح ، به معنى تصفيهء عمل از تمام شوايب است .
ارم
باغى است كه شدّاد ، مستبدّ ظالمى در يمن ، در صحراى يمن ( جنوب جزيرة العرب ) براى معارضه و برابرى با بهشت خداوند بنا نهاد ؛ گاه مقصود از باغ ارم ، بهشت موعود است .
اژدها
مارى افسانهاى ، بس بزرگ و هولناك ؛ كه در اصطلاح ، كنايه از « نفس امّاره » است .
اسامى
در بيشتر منابع عرفانى ، مقصود از اسامى ، همان « اسماء اللّه » است .
اسرار
جمع « سرّ » به معنى راز است . و آن ، گفت و گوى خاصّى است كه در ميان مراد و مريد برقرار است . در معنى اخصّ ، رازهاى بين خداوند و بندهء اوست .
اسفار
از آثار معروف صدر المتألّهين ( ملّا صدرا ) كه هنوز در حوزهها تدريس مىشود . در عرفان ، مراد سفرهاى روحانى از خلق به حق ، از حق به خلق ، از خلق در حق و از حق در خلق است .
اسم اعظم
بعضى گويند : همهء اسامى خداوند ، اسم اعظماند . عدّهاى - از جمله ميبدى - گفتهاند كه اسم اعظم مختفى از خلق است و رازى است بين ولىّ خدا و او . برخى هم گويند : اسم اعظم ، كلمهى « اللّه » است .
اسماء حسنى
نامهاى نيكوى خداوند ؛ اهل معرفت گويند :
همهء نامهاى خداوند ، حسنى است .
اشارت
در لغت ، نشان دادن كسى يا چيزى با چشم يا انگشت ؛ به رمز گفتن . در اصطلاح ، خبر دادن از مراد است بدون عبارت و الفاظ .
اصحاب طريقت
در لغت به معنى « ياران راه » است و در بيان عرفا ، آن كساناند كه در « سلوك الى اللّه » مجاهدت كنند .