كوى دوست /
گر بر سر كوى دوست راهى دارم
/ 221 ياد /
از دست فراقت برِ كى داد برم
/ 222 از دست تو . . . /
از دست تو در پيش كه فرياد برم
/ 222 آن روز /
آن روز كه ره به سوى ميخانه برم
/ 223 مدد نما /
اى دوست ! مدد نما كه سيرى بكنم
/ 223 واله /
گر بر سر كوى تو نباشم ، چه كنم
/ 224 گناه /
تا چند ز دست خويش فرياد كنم
/ 224 قطره /
من پشّهام از لطف تو طاوس شوم
/ 225 ياران نظرى ! /
ياران نظرى كه نيكانديش شوم
/ 225 باغ زيبايى /
اى روى تو نوربخش خلوتگاهم
/ 226 فكر راه /
طاعت نتوان كرد ، گناهى بكنيم
/ 226 شمع محفل /
اى روح تو شمع محفل بيماران
/ 227 خورشيد جهان /
بيدار شو اى يار از اين خواب گران
/ 227 طور /
اى دوست ! مرا خدمت پيرى برسان
/ 228 پناهى نرسيد ! /
اى پير ! مرا به خانقاهى برسان
/ 228 راحت دل /
اى ياد تو راحت دل درويشان
/ 229 مستى /
سرمست ز بادهء تو خواهم گشتن
/ 229 بيدار شو ! /
غير ره دوست كى توانى رفتن
/ 230 اسير /
فخر است براى من فقير تو شدن
/ 230 دور فكن ! /
فرهاد شو و تيشه بر اين كوه بزن
/ 231 مفتون /
ديوانه شو اين عقال از پا واكن
/ 231 جمال مطلق /
فاطى ! ز علايق جهان دل بر كن
/ 232 سايه /
اى فرّ هما بر سر من سايه فكن
/ 232 شادى /
اى پير خرابات ! دل آبادم كن
/ 233 اى پير ! /
اى پير ! بيا به حقّ من پيرى كن
/ 233 هما /
طاوس هما ! سايه فكن بر سر من
/ 234 طوفان /
فاش است به نزد دوست راز دل من
/ 234 بنما نظرى ! /
اى شادى من ، غصّهء من ، اى غم من !
/ 235 چراغ /
اى عقدهگشاى دل ديوانهء من
/ 235 ياد تو /
اى ياد تو مايهء غم و شادى من
/ 236 راه ديوانگى /
فرزانه شو و ز فرّ خود غافل شو
/ 236 مجنون شو ! /
اى مرغ چمن ! از اين قفس بيرون شو
/ 237 معرفت ! /
فاطى ! تو و حقّ معرفت ، يعنى چه
/ 237 مراد دل /
اى پير ! مرا به خانقه منزل ده
/ 238 مجنون /
يا رب ! نظرى ز پاكبازانم ده
/ 238 شيفتگان /
اين شيفتگان كه در صراطند همه
/ 239 رهروان /
برخيز كه رهروان به راهند همه
/ 239 اى مهر ! /
اى مهر ! طلوع كن كه خوابيم همه
/ 240 كوى غم /
اى دوست ! به عشق تو دچاريم همه
/ 240 دوست /
غير از درِ دوست در جهان كى يا بى
/ 241 فرزانهء من /
از ديدهء عاشقان ، نهان كى بودى
/ 241 عيان /
فارغ اگر از هر دوجهان گرديدى
/ 242 جام /
عاشق نشدى اگر كه نامى دارى
/ 242 اى عشق ! /
اى ديده ! نگر رخش به هر بام و درى
/ 243