باب هفتم در اشارهء اجماليّه به آداب تشهّد است
و در آن دو فصل است
فصل اوّل
بدان كه شهادت به وحدانيّت و رسالت در اذان و اقامه ، كه از متعلّقات نماز و مهيّئات ورود در آن است ، و در « تشهّد » كه خروج از فناء به بقاء و از وحدت به كثرت و در آخر نماز است ، عبد سالك را متذكّر كند كه حقيقت صلاة حصول توحيد حقيقى ، و شهادت به وحدانيّت از مقامات شامله است ، كه با سالك از اول صلاة تا آخر آن است . و نيز در آن ، سرّ « اوّليّت » و « آخريّت » حقّ جل و علا است . و نيز در آن سرّ عظيمى است كه سفر سالك من اللّه و إلى اللّه است :
كَما بَدَأَكُمْ تَعوُدُون
. « 614 » پس ، سالك بايد در همهء
هامش
( 614 ) - پاورقى 211 .